ॐ ह्रीं विद्यास्वरूपायै स्वाहा मे पातु नाभिकाम्
ॐ सर्ववर्णात्मिकायै पादयुग्मं सदाऽवतु
ॐ सर्वकण्ठवासिन्यै स्वाहा प्राच्यां सदाऽवतु 2.4.
ॐ ऐं ह्रीं श्रीं सरस्वत्यै बुधजनन्यै स्वाहा
ॐ ह्रीं श्रीं त्र्यक्षरो मन्त्रो नैर्ऋत्यां मे सदाऽवतु
ॐ सदम्बिकायै स्वाहा वायव्ये मां सदाऽवतु
ॐ सर्वशास्त्रवासिन्यै स्वाहैशान्यां सदाऽवतु
ऐं ह्रीं पुस्तकवासिन्यै स्वाहाऽधो मां सदाऽवतु
इति ते कथितं विप्र सर्वमन्त्रौघविग्रहम्
पुरा श्रुतं धर्मवक्त्रात्पर्वते गन्धमादने
गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालङ्कार चन्दनैः
पञ्चलक्षजपेनैव सिद्धं तु कवचं भवेत्
महावाग्मी कवीन्द्रश्च त्रैलोक्यविजयी भवेत् 2.4.
इदं ते काण्वशाखोक्तं कथितं कवचं मुने
नारायण उवाच गङ्गाशापेन कलया कलहाद्भारते सरित्
पुण्यदा पुण्यजननी पुण्यतीर्थस्वरूपिणी
तपस्विनां तपोरूपा तपस्याकाररूपिणी
ज्ञाने सरस्वतीतोये गतं यैर्मानवैर्भुवि
भारते कृतपापश्च स्नात्वा तत्रैव लीलया
चतुर्दश्यां पौर्णमास्यामक्षयायां दिनक्षये
अनुषङ्गेण यः स्नाति हेलया श्रद्धयाऽपि वा
सरस्वतीमन्त्रकं च मासमेकं तु यो जपेत्
नित्यं सरस्वतीतोये यः स्नात्वा मुण्डयेन्नरः
इत्येवं कथितं किंचिद्भारतीगुणकीर्त्तनम् 2.6.
सौतिरुवाच पुनः पप्रच्छ सन्देहच्छेदं शौनक सत्वरम्
नारद उवाच कलया कलहेनैव समभूत्पुण्यदा सरित्
श्रवणे श्रुतिसाराणां वर्द्धते कौतुकं मम
कथं शशाप सा गङ्गा पूजितां तां सरस्वतीम्
तेजस्विन्योर्द्वयोर्वादकारणं श्रुतिसुन्दरम्
नारायण उवाच यस्याः स्मरणमात्रेण सर्वपापात्प्रमुच्यते