अथ गोलोकनाथस्य लोमाविवरतो मुने
रूपेण सुगुणेनैव वेषाद्वा विक्रमेण च
राधाङ्गलोमकूपेभ्यो बभूवुर्गोपकन्यकाः
रत्नभूषणभूषाढ्याः शश्वत्सुस्थिरयौवनाः
एतस्मिन्नन्तरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः
देवी नारायणीशाना सर्वशक्तिस्वरूपिणी
देवीनां बीजरूपा च मूलप्रकृतिरीश्वरी
तप्तकाञ्चनवर्णाभा सूर्य्यकोटिसमप्रभा
नानाशस्त्रास्त्रनिकरं बिभ्रती सा त्रिलोचना 2.2.
यस्याश्चांशांशकलया बभूवुः सर्वयोषितः
सर्वैश्वर्य्यप्रदात्री च कामिनां गृहमेधिनाम्
मुमुक्षूणां मोक्षदात्री सुखिनां सुखदायिनी
तपस्विषु तपस्या च श्रीरूपा सा नृपेषु च
शोभास्वरूपा चन्द्रे च पद्मेषु च सुशोभना
यया च शक्तिमानात्मा यया वै शक्तिमज्जगत्
या च संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी
क्षुत्पिपासा दया श्रद्धा निद्रा तन्द्रा क्षमा धृतिः
सा च संस्तूय सर्वेशं तत्पुरः समुपस्थिता
एतस्मिन्नन्तरे तत्र सस्त्रीकश्च चतुर्मुखः 2.2.
कमण्डलुधरः श्रीमांस्तपस्वी ज्ञानिनां वरः
सुदती सुन्दरी श्रेष्ठा शतचन्द्रसमप्रभा
रत्नसिंहासने रम्ये स्तुता वै सर्वकारणम्
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णो द्विधारूपो बभूव सः
शुद्धस्फटिकसङ्काशः शतकोटिरविप्रभः
तप्तकाञ्चनवर्णाभ जटाभारधरः परः
दिगम्बरो नीलकण्ठः सर्प भूषणभूषितः
प्रजपन्पञ्चवक्त्रेण ब्रह्मज्योतिः सनातनम्
कारणं कारणानां च सर्वमङ्गलमङ्गलम्
संस्तूय मृत्योर्मृत्युं तं जातो मृत्युञ्जयाभिधः 2.2.
श्रीनारायण उवाच ततः स्वकाले सहसा द्विधारूपो बभूव सः