वाचकाय प्रदद्याच्च परं रत्नाङ्गुलीयकम् । सूक्ष्मवस्त्रं च माल्यं च स्वर्णकुण्डलमुत्तमम्
माल्यं च वरदोलां च सुपक्वं क्षीरमेव च । सर्वस्वं दक्षिणां दद्यात्स्तवनं कुरुते ध्रुवम्
शतकं ब्राह्मणानां च भोजयेत्परमादरात् । ब्रह्मणं वैष्णवं शास्त्रनिष्णातं पण्डितं वरम्
कुरुते वाचकं शुद्धमन्यथा निष्फलं भवेत् । श्रीकृष्ण विमुखाद्दुष्टान्नोपदिष्टाच्च ब्राह्मणात्
श्रीकृष्णभक्तियुक्तं च पुराणं यः शृणोति च । भक्तिं पुण्यं न लभते हन्ति पुण्यं पुराकृतम्
श्रीकृष्णभक्तियुक्ताच्च पुराणं यः शृणोति च । भक्तिं पुण्यं च लभते यात्यन्ते श्रोहरेः पदम्
एतत्ते कथितं सर्व यच्छ्रु तं गुरुवक्त्रतः । बिदायं देहि विप्रेन्द्र यामि नारायणाश्रमम्
दृष्ट्वा विप्रसमूहं च नमस्कर्तुं समागतः । कथितं ब्रह्मवैवर्तं भवतामाज्ञया परम्
नमोऽस्तु ब्राह्मणेभ्यश्च कृष्णाय परमात्मने । शिवाय ब्रह्मणे नित्यं गणेशाय नमो नमः
कायेन मनसा वाचा परं भक्त्या दिवानिशम् । भज सत्यं परं ब्रह्म राधेशं त्रिगुणात्परम्
नमो देव्यै सरस्वत्यै पुराणगुरवे नमः । सर्वविघ्नविनाशिन्यै दुर्गादेव्यै नमो नमः
युष्माकं पादद्मानि दृष्ट्वा पुण्यानि शौनक । अद्य सिद्धाश्रमं यामि यत्र देवो गणेश्वरः
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्ड उत्तरार्धे नारदनारयणसंवादे सूतशौनकसंवादे त्रयस्त्रिंदशधिकशततमोऽध्यायः
नारद उवाच अधुना प्रकृतीनां च व्यासं वर्णय भो प्रभो
कस्याः पूजा कृता केन कथं मर्त्ये प्रका शिता
कवचं स्तोत्रकं ध्यानं प्रभावं चरितं शुभम्
नारायण उवाच सावित्री वै सृष्टिविधौ प्रकृतिः पञ्चधा स्मृता
आसीत्पूज्या प्रसिद्धा च प्रभावः परमाद्भुतः
प्रकृत्यंशाः कला याश्च तासां च चरितं शुभम्
वाणी वसुन्धरा गङ्गा षष्ठी मङ्गलच ण्डिका
तेजसा मत्समास्ताश्च रूपेण च गुणेन च
संक्षेपमासां चरितं पुण्यदं अतिसुन्दरम्
दुर्गायाश्चैव राधाया विस्तीर्णं चरितं महत् 2.4.
आदौ सरस्वतीपूजा श्रीकृष्णेन विनिर्मिता
आविर्भूता यदा देवी वक्त्रतः कृष्णयोषितः
स च विज्ञाय तद्भावं सर्वज्ञः सर्वमातरम्
श्रीकृष्ण उवाच युवानं सुन्दरं सर्वगुणयुक्तं च मत्समम्
कामदं कामिनीनां च तासां तं कामपूरकम्
कान्ते कान्तं च मां कृत्वा यदि स्थातुमिहेच्छसि
यो यस्माद्बलवान्वाऽपि ततोऽन्यं रक्षितुं क्षमः