महासुरतखिन्नाया निश्वासश्च बभूव ह
स च निःश्वासवायुश्च सर्वाधारो बभूव ह
बभूव मूर्त्तिमद्वायोर्वामाङ्गात्प्राणवल्लभा
प्राणोऽपानः समानश्चैवोदानो व्यान एव च
घर्मतोयाधिदेवश्च बभूव वरुणो महान्
अथ सा कृष्णशक्तिश्च कृष्णाद्गर्भं दधार ह
कृष्णप्राणाधिदेवी सा कृष्णप्राणाधिकप्रिया
शतमन्वन्तरातीते काले परमसुन्दरी
दृष्ट्वा चाण्डं हि सा देवी हृदयेन विदूयता 2.2.
दृष्ट्वा कृष्णश्च तत्त्यागं हाहाकारं चकार द
यतोऽपत्यं त्वया त्यक्तं कोपशीले सुनिष्ठुरे
या यास्त्वदंशरूपाश्च भविष्यन्ति सुरस्त्रियः
एतस्मिन्नन्तरे देवी जिह्वाग्रात्सहसा ततः
पीतवस्त्रपरीधाना वीणापुस्तकधारिणी
अथ कालान्तरे सा च द्विधारूपा बभूव ह
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णो द्विधारूपो बभूव ह
उवाच वाणीं श्रीकृष्णस्त्वमस्य भव कामिनी
एवं लक्ष्मीं संप्रदौ तुष्टो नारायणाय वै
अनपत्ये च ते द्वे च यतो राधांशसम्भवे 2.2.
तेजसा वयसा रूपगुणाभ्यां च समा हरेः
अथ गोलोकनाथस्य लोमाविवरतो मुने
रूपेण सुगुणेनैव वेषाद्वा विक्रमेण च
राधाङ्गलोमकूपेभ्यो बभूवुर्गोपकन्यकाः
रत्नभूषणभूषाढ्याः शश्वत्सुस्थिरयौवनाः
एतस्मिन्नन्तरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः
देवी नारायणीशाना सर्वशक्तिस्वरूपिणी
देवीनां बीजरूपा च मूलप्रकृतिरीश्वरी
तप्तकाञ्चनवर्णाभा सूर्य्यकोटिसमप्रभा
नानाशस्त्रास्त्रनिकरं बिभ्रती सा त्रिलोचना 2.2.
यस्याश्चांशांशकलया बभूवुः सर्वयोषितः