हते सुभद्रे बाणश्च महाबलपराक्रमः । वाणानां शतकं चापि चक्षेप रणमूर्धनि
कामात्मजोऽग्निबाणेन बाणोधं प्रददाह सः । बाणश्चिक्षेप ब्रह्मास्त्रं सृष्टिसंहारकारणम्
दृष्ट्वा कामात्मजः शीघ्रं सबीजं मन्त्रपूर्वकम् । ब्रह्मस्त्रेणैव सहसा संजहारावलीलया
बाणः पाशुपतं क्षेप्तुं समारेभे च कोपतः । निषिद्धश्च गणेशेन स्कन्देन शंभुना तथा
तद्दृष्ट्वा सोऽनिरुद्धस्तं धनुर्बाणौघ संयुतम् । मुमोच जृम्भणे युद्धे शीघ्रं तं च महारथम्
जडो बभूव बाणश्च निश्चेष्टो रणमूर्धनि । पुनश्चिक्षेप निद्रास्यं निद्रितं तं चकार सः
बाणं तं निद्रितं दृष्ट्वा गृहीत्वा खड्गमुत्तमम् । बाणं हन्तुं समुद्यन्तं वारयामास कार्तिकः
स्कन्दश्च शतबाणौश्च वारयामास लीलया । अनिरुद्धं महाभागं बलवान्तं धनुर्धरम्
अनिरुद्धश्च सहसा तथा शक्त्या दुरत्यया । बभञ्ज कार्तिकरथं रत्नेन्द्रसारनिर्मितम्
गदया कार्तिकः क्रुद्धोऽप्यनिरुद्धरयं मुदा । बभञ्ज लीलया तत्र क्षणेन रणमूर्धनि
अनिरुद्धोऽर्धचन्द्रेण क्षुरधारेण लीलया । चिच्छेद कार्तिकधनुर्भल्लास्त्रेण नियोजितम्
जधान कार्तिकस्तं च गदया च दुरन्तया । गदां जग्राह तद्धस्ताज्जवेन मदनात्मजः
शूलं गृहीत्वा स्कन्दं च तमेव हन्तुमु द्यतम् । अनिरुद्धश्च कोपेन प्रेरयामास दूरतः
कार्तिकः पुनरागत्य गृहीत्वा कामपुत्रकम् । गृहीत्वा च करेणैव पातयामास भूतले
अनिरुद्धो गृहीत्वाऽसिं प्रभुस्तस्थौ महाबलः । तयोर्विरोधं दूरं च प्रचकार गणेश्वरः
कार्तिकः प्रययौ गेहमूषागेहं स्मरात्मजः । सर्व निवेदितुं शंभुं प्रययौ स गणेश्वरः
इति श्रीब्रह्मo महाo श्रीकृष्णजन्मखo उत्तo नारादनाo बाणयुo षोडशाधिकशततमोऽध्यायः
अथ सप्तदशाधिकशततमोऽध्यायः नारायण उवाच गणेशस्तु शिवस्थानं गत्वा नत्वा महेश्वरम् । सर्व विज्ञापयामास क्रमेण च पृथक्पृथक्
बाणानिरुद्धयोर्युद्धं सुभद्रनिधनं तथा । स्कन्दानिरुद्धयोर्युद्धमनिरुद्धस्य विक्रमम्
गणेशवचनं श्रुत्वा प्रहस्य भगवान्भवः । उवाच श्लक्ष्णया वाचा सुगुप्तं वेदसंमतम्
महादेव उवाच गणेश्वर महाभाग श्रूयतां वचनं मम । हितं तथ्यं नीतिसारं परिणामसुखावहम्
असंख्यविश्वसंघं च सर्व कृष्णात्मजं सुतम् । कृष्णं जानीहि यत्कार्यं कारणानां च कारणम्
ब्रह्मादितृणपर्यन्तं जगत्मर्व गणेश्वर । निबोध सत्यं कृष्णं च भगवन्तं सनातनम्
गोलोके द्विभुजं शान्तं राधाकान्तं मनोहरम् । शिशुरूपं गोपवेषं गोपवेषं परिपूर्णतमं प्रभुम्
गोपीभिर्गोपनिकरैः सहितं कामधेनुभिः । पुण्ये वृन्दावने रम्ये सुन्दरे रासमण्डले
चरन्तं मुरलीहस्तं ब्रह्मेशशेषवन्दितम् । शतशृङ्गै च शैलेशे वटमूले निराकुले
गोष्ठे भाण्डीरनिकटे निर्मले विरजातटे । नवीननीरदश्यामं शोभितं पीतवाससा
यथा नवं घनौघं च सौदामिन्था विराजितम् । आविर्भावश्च तेषां वै गोलोके रासमण्डले
तावन्तो गोकुले रम्ये पुण्ये वृन्दावने वने । सर्वे चांशकलाः पुंसःकृष्णस्तु भगवान्स्वयम्
परिपूर्णतमः कामो ब्रह्मशापात्स्वविस्मृतः । तस्य पुत्रोऽनिरुद्धश्च महाबलपराक्रमः