वीक्षितं गोपिकाभिश्च वेष्टिताभिस्समन्ततः
भूषिताभिश्च सद्रत्ननिर्मितैर्भूषणैः परम्
ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्माद्यैर्वन्दितं मुदा 1.28.
रासेश्वरं सुरसिकं राधावक्षस्थलस्थितम्
सततं ध्येयमस्माकं परमात्मानमीश्वरम्
स्वेच्छामयं निर्गुणं च निरीहं प्रकृतेः परम्
सर्वेश्वरं सर्वपूज्यं सर्वसिद्धिकरं प्रदम्
गोपवेषश्च गोपालैः पार्षदैः परिवेष्टितः
सर्वान्तरात्मा सर्वत्र प्रत्यक्षः सर्वगः स्मृतः सर्वात्मा च परं ब्रह्म तेन कृष्णः प्रकीर्तितः
कृषिश्च सर्ववचनो नकारश्चादिवाचकः
स एवांशेन भगवान्वैकुण्ठे च चतुर्भुजः
स एव कलया विष्णुः पाता च जगतां प्रभुः
एतत्ते कथितं सर्वं परब्रह्मस्वरूपकम् 1.28.
इत्युक्त्वा शङ्करस्तत्र विरराम च शौनक
मुनिस्तोत्रेण सन्तुष्टो भगवानादिरच्युतः
मुनीन्द्रस्तं संप्रणम्य प्रहृष्टवदनेक्षणः
सौतिरुवाच ऋषिर्नारायणस्यैव बदरीवनसंयुतम्
नानावृक्षफलाकीर्णं पुंस्कोकिलरुतश्रुतम्
ऋषीन्द्रस्य प्रभावेण हिंसाभयविवर्जितम्
सिद्धेन्द्राणां मुनीन्द्राणामाश्रमाणां त्रिकोटिभिः
ददर्श तमृषीन्द्रं च सभामध्ये मनोहरम्
जपन्तं परमं ब्रह्म कृष्णमात्मानमीश्वरम्
उत्थाय सहसाऽऽलिङ्ग्य युयुजे परमाशिषम्
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामास नारदम्
उवाच तमृषिश्रेष्ठं भगवन्तं सनातनम्
ज्ञानं सम्प्राप्य योगीन्द्रान्मन्त्रं वै शङ्कराद्विभो 1.29.
दृष्टं मया त्वत्पदाब्जं मनसा प्रेरितेन च
यत्र कृष्णगुणाख्यानं जन्ममृत्युजरापहम्
ब्रह्मविष्णुशिवाद्याश्च सुरेन्द्रश्च सुरा विभो
कस्मात्सृष्टिश्च भवति कुत्र वा संप्रलीयते