स भवेन्नक्रजातिश्च कच्छपश्च त्रिजन्मसु । वृथा मांसं च यो भुङ्क्ते मत्स्यलुब्धश्च ब्राह्मणः
भुङ्क्ते मांसमदत्तं च स मीनश्च मृगो भवेत् । वर्षाणां च सहस्रं च तात भुक्त्वा च किल्बिषम्
कर्मभोगाच्छुचिर्भूत्वा स पुनर्ब्राह्मणो भवेत् । एकादशीविहीनश्च ब्राह्मणः पतितोभवेत्
भक्ष्यस्य द्विगुणं दत्त्वा तेन पापेन मुच्यते । मम जन्मदिने चैव यो भुङ्क्ते मानवोऽधमः
त्रैलोक्यजनितं पापं सोऽपि भुङ्क्ते न संशयः । भुक्त्वा च नरकं सर्वं पश्चाच्चण्डालतां व्रजेत्
एवं च शिवरातौ च श्रीरामनवमीदिने । उपवासासमर्थश्च हविष्यान्नं समाचरेत्
ततोऽशक्तो दुर्बलश्च भोजयेद्ब्राह्मणानपि । कृत्वा महोत्सवं पुण्यं मदीयं पातकाच्छुचिः
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं नामसंकीर्तनं मम । गृध्रः कोटिसहस्राणि शतजन्मानि सूकरः
श्वापदः शतजन्मानि कुह्वां च निशि भोजनात् । अदीक्षितो द्विजश्चैव शङ्खश्चिल्लः
अनुद्वाही द्विजश्चैव राजहंसो भवद्ध्रुवम् । चित्रवस्त्रापहारी च मयूरश्च त्रिजन्मसु
तेजःपत्रापहारी च भवेत्कारण्डवश्चिरम् । सुराणां प्रतिमाचोरोऽप्यन्धश्च सप्तचन्मसु
दरिद्रो व्याधियुक्तश्च बधिरश्चापि कुब्जकः । स्त्रीतैलमधुमांसानि रवौ वा पञ्चपर्वसु
सेवते यो महामूढो वज्रदंष्ट्रं व्रजेद्ध्रुवम् । पातकी दुःखितस्तत्र वर्षाणां च सहस्रकम्
ततो भवति म्लेच्छश्च चाण्डालः सप्तजन्मसु । व्यावियुक्तस्ततः शूद्रो ब्राह्मणश्च ततः शुचिः
तस्माद्यत्नान्न भोक्तव्यं भारते धर्मभीरुणा । ब्राह्मणं च सुरं दृष्ट्वा न नमेद्यो नराधमः
यावज्जीवनपर्यन्तमशुचिर्यवनो भवेत् । अभ्युत्थानं न कुरुते दृष्ट्वा चाऽऽगतब्राह्मणम्
स भवेद्ब्रह्मघाती च सप्तजन्मसु निश्चितम् । शिवद्वेषी कुक्कुटश्च देवलः सप्तजन्ममु
पितृदेवान्चनं हन्ति वेदोक्तं ज्ञानदुर्बलः । स याति नरमं पापी वर्षाणां च सहस्रकम्
ततश्च रौरवं भुक्त्वा तीर्थकाकस्त्रिचन्मसु । त्रिजन्मसु शृगालश्च तीर्थे भुङ्क्ते शवं व्रज
त्रिजन्मसु भवेत्सोऽपि तीर्थेषु शवरक्षकः । शवानां करमादत्ते कर्मणा कृतपातकी
नित्यं सुरार्चनं कृत्वा दाम्भिको ज्ञानदुर्बलः । गुरुं च नार्चयेद्भक्त्या तस्मै नान्नं ददाति यः
स भवेद्देलो दुःखी देवशापेन पातकी । नित्यं सुरार्चनं कृत्वा दाम्भिको ज्ञानदुर्बलः
पूचाफलं न लभते देवद्रोही स दारुपाः । दीपनिर्वाणकर्ता च खद्योल सप्तचन्मसु
अतीव मत्स्यलब्धश्चाप्यनैवेद्यं च खादति । स भवेन्मत्स्यरङ्गश्च मार्जरिः सप्तजन्मसु
गोणीहर्ता कपोतश्च मालाहर्ता विहंगमः । चटको धान्यचोरश्च मांसचोरश्च कुंजरः
कविः प्रहर्ता विदुषां माण्ड्रकः सप्तजन्मसु । असत्कविर्ग्रामविप्रो नकुलः सप्तजन्मसु
कुष्ठी भवेच्च जन्मैकं कृकलासस्त्रिजन्मसु । जन्मैकं वरलश्चैव ततो वृक्षपिपीलिका
ततः शूद्रश्च वैश्यश्च क्षत्रियो ब्राह्मणस्तथा । कन्याविक्रयकारी च चतुर्वर्णो हि मानवः
सद्यः प्रयाति तामिस्रं यावच्चन्द्रदिवाकरौ । ततौ भवति व्याधश्च मांसविक्रयकारकः
ततो व्याधि(धो)र्भवेत्पश्चाद्यो यथा पूर्वचन्मनि । मन्नामविक्रयी विप्रोन हि मुक्तो