ततो रोगावशेषेण संयुतो ब्रह्मणः कृशः । स्वर्णषट्पलदानेन मुच्यते नात्र संशयः
धान्यापहारी दुःखी च कृपणः सप्तजन्मसु । विष्ठाकुण्डं वर्षशतं संप्राप्य मुच्यते भिया
स्वर्णापहारी कुष्ठी च मानव पतितो भवेत् । स्वर्णदानप्रतिग्राही विट्कुण्डं च प्रयाति य
ततो वर्षशतं भुक्त्वा पुरीषं च दिवानिशम् । ततो व्याघो भवेच्छूद्रो रक्तदोषेण संयुतः
तज्जन्मपातकं भुक्त्वा ब्राह्मणश्च पुनर्भवेत् । व्याधिरोषावयुक्तश्च मुच्यते स्वर्णदानतः
अगम्यानां च गामी च पूर्वोक्तं रौरवं व्रजेत् । कुम्भीपाकं महाघोरं वर्षाणां चाप्यसंख्यकम्
ततो भवेत्पुंश्चलीनां योनीनां च कृमिस्तथा । वर्षाणां च सहस्रं च विट्कृमिर्वर्षलक्षकम्
पशुयोनिर्भवेत्तस्मात्तस्माच्च क्षुद्रजन्तवः । ततो भवेन्म्लेच्छजातिस्ततः शूद्राधमस्तदा
ततो भवति विप्रश्च व्याधियुक्तो नपुंसकः । पुनश्च ब्राह्मणो भूत्वा तीर्थपर्यटनेन च
क्रमेण शुद्धो भवति वंशहीनश्च पातकात् । भोजयित्वा विप्रलक्षं पुत्रं च लभते शुचिः
मानवः क्रोधयुक्तश्च गर्दभः सप्तजन्मसु । मानवः कलहाविष्टः सप्तजन्मसु वायसः
शालग्रामप्रतिग्राही कालसूत्रं व्रजेद्ध्रुवम् । वर्षाणां शतकं चैव शञ्जरीटो भवेत्ततः
लोहचोरश्च निर्वंशो मषीचोरश्च कोकिलः । शुकोऽप्यञ्जनचोरश्च मिष्टचोरः कृमिर्भवेत्
विप्रद्वेषी गुरुद्वेषी शिरसां च कृमिर्भवेत् । पुंश्चलीं कामिनीं तात भुक्त्वा च रौरवं व्रजेत् ।। ११९ ततो वृथा कृमिश्चैव वर्षाणां शतकं तथा । ततोऽपि विधवा चैव वन्ध्या च सप्तजन्मसु
अस्पृश्या जातिहीना च च्चिन्ननासा भवेत्क्रमात् । रक्तद्रव्यापहारी च रक्तदोषान्वितो भवेत्
आचारहीनो यवनः खञ्जो भवति हिंसकः । अदीक्षितो वङ्खरश्च दुष्टदर्शो च काणकः
अहंकारी कर्णहीनो बधिरो वेदनिन्दकः । वाक्यहर्ता च मूकश्च हिंसकः केशहीनकः
मिथ्यावादी श्मश्रुहीनो दुर्वाक्यो दन्तहीनकः । चिह्वाहीनः सत्यहारी दुष्टोऽप्यङ्गुलिहीनकः
ग्रन्थापहारी मूर्खश्च व्याधियुक्तो भवेद्ध्रुवम् । अश्वग्राही च तच्चौरो लालामूत्रं व्रजेदिति
वर्षाणां च शतं स्छित्वा घोटकश्च भवेद्ध्रुवम् । गजचोरो गचग्राही विट्कुण्डे च सहस्रकम्
स्थित्वा वर्ष भवेद्धस्ती तत्पश्चाद्वृषलो भवेत् । अयज्ञे छागहन्ता च च्छागचोरप्रतिग्रही
पूयकुण्डे वर्षशतं स्थितवा चाण्डालतां व्रजेत् । छागश्च वर्षपर्यन्तं तदा भवति मानवः
शत्रुशस्त्रेणा च्छिन्नश्च तदा मुक्तो भवेद्द्विजः । दत्तापहारी वाग्दानं कृत्वाऽपहरते पुनः
स भवेन्मलेच्छयोनौ च भुक्त्वा च नरकं व्रजेत् । एकाकी मिष्टमश्नाति कालमूत्रं व्रजेद्ध्रुवम्
तत्र वर्षशतं स्थित्वा प्रेदो वर्षसहस्रकम् । तदा भवति जन्मैकं मक्षिका च पिपीलिका
जन्मैकं भ्रमरश्चैव जन्मैकं मधुमक्षिका । जन्मैकं वरलश्चैव जन्मैकं दंश एव च
जन्मैकं मशकश्चैव जन्मैकं पूतिकं स्मृतम् । जन्मैकं तल्पकीटश्च तदा शूद्रो भवेद्ध्रुवम्
असद्बुद्धिर्व्याधियुक्तस्तदा मुक्तो भवेद्द्विजः । तैलचोरस्तैलकारो मूर्धिन कीटस्त्रिजन्मकम्
तदा भवेत्स्वर्णकारो जन्मैकं दुष्टमानसः । विश्वैकनिपिकर्ता च भक्ष्मदादुर्धनं हरेत्
तमःकुण्डे वर्षशतं स्थित्वा स्वर्णवणिग्भवेत् । जन्मैकं च दराचारो जन्मैकं करणो भवेत्