तप्तकाञ्चनवर्णाभा सूर्य्यकोटिसमप्रभा
रक्तवस्त्रपरीधाना रत्नाभरणभूषिता
तासां च सर्वशक्तीनामीशाधिष्ठातृदेवता
आत्मनः शक्तिरूपा सा जगतां जननी परा
शंख चक्रगदापद्ममक्षमालां कमण्डलुम्
नारायणास्त्रं ब्रह्मास्त्रं रौद्रं पाशुपतं तथा कृष्णस्य पुरतः स्थित्वा तुष्टाव तं मुदाऽन्विता
प्रकृतिरुवाच सर्वशक्तिस्वरूपा च मया च शक्तिमज्जगत्
त्वया सृष्टा न स्वतन्त्रा त्वमेव जगतां पतिः
स्रष्टुं स्रष्टा च संहर्तुं संहर्ता वेधसा विधिः चक्षुर्निमेषकाले च ब्रह्मणः पतनं भवेत्
तस्य प्रभावमतुलं वर्णितुं कः क्षमो विभो 1.3.
चराचरांश्च विश्वेषु देवान्ब्रह्मपुरोगमान्
परिपूर्णतमं स्वीड्यं वन्दे चानन्दपूर्वकम् वन्दे चानन्दपूर्वं तं परमात्मानमीश्वरम्
यं च स्तोतुमशक्ताश्च ब्रह्मविष्णुशिवादयः
वेदाश्च विदुषां श्रेष्ठाः स्तोतुं शक्ताश्च न क्षमाः
इत्येवमुक्त्वा सा दुर्गा रत्नसिंहासने वरे
इति दुर्गाकृतं स्तोत्रं कृष्णस्य परमात्मनः
दुर्गा तस्य गृहं त्यक्त्वा नैव याति कदाचन
सौतिरुवाच शुद्धस्फटिकसंकाशा देवी चैका मनोहरा
शुक्लवस्त्रपरीधाना सर्वालङ्कारभूषिता
सा तुष्टाव पुरः स्थित्वा परं ब्रह्म सनातनम्
सावित्र्युवाच परात्परतरं श्यामं निर्विकारं निरञ्जनम्
इत्युक्त्वा सस्मिता देवी रत्नसिंहासने वरे
आविर्बभूव तत्पश्चात्कृष्णस्य परमात्मनः
मनो मथ्नाति सर्वेषां पञ्चबाणेन कामिनाम्
तस्य पुंसो वामपार्श्वात्कामस्य कामिनी वरा
रतिर्बभूव सर्वेषां तां दृष्ट्वा सस्मितां सतीम्
हरिं स्तुत्वा तया सार्द्धं स उवास हरेः पुरः 1.4.
मारणं स्तम्भनं चैव जृम्भणं शोषणं तथा
बाणांश्चिक्षेप सर्वांश्च कामो बाणपरीक्षया
रतिं दृष्ट्वा ब्रह्मणश्च रेतः पातो वभूव ह