दृष्ट्वाऽक्रूरं महाभागं तूर्णमालिङ्गनं ददौ । प्रणेमुः शिरमा सर्वै गोपा जगृहुराशिषम्
परस्परं च संयोगो बभूव गुणत्रान्मुने । क्रोडे चकाराक्रूरश्च कृष्णं रामं क्रमेण च
चुचुम्ब गण्डयुगुले पुलकाञ्यितविग्रहः । साश्रुनेत्रोऽतिसाह्लादः कृतार्थः सिद्धवाञ्छितः
ददर्श कृष्णं द्विभुजं क्षणं श्यामलसुन्दरम् । पीतवस्त्रपरीधानं मालतीमाल्यभूषितम्
चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं परं वंशीधरं वरम् । स्तुतं ब्रह्मेशशेषाद्यैर्मुनीन्द्रैः सनकादिभिः
वीक्षितं गोपकन्याभिः परिबूर्णतमं विभुम् । क्षणं ददर्श क्रोडस्थं सस्मितं च चतुर्भुजम्
लक्ष्मींसरस्वतीयुक्तं वनमालाविभूषितम् । सुनन्दनन्दकुमुदैः पार्षदैः परिसेवितम्
सेवितं सिद्धसंघैश्च भक्तिनम्रैः परात्परम् । क्षणं ददर्श देवं तं पञ्चवक्त्रं त्रिलोचनम्
शुद्धस्फटिकसंकाशं नागराजैर्विराजितम् । दिगम्बरं परं ब्रह्म भस्माङ्गं च जटायुतम्
जपमालाकरं ध्याननिष्ठं श्रेष्ठं च योगिनम् । क्षणं चतुर्मुखं ध्याननिष्ठं श्रेष्ठं मनीषिणाम्
क्षणं धर्मस्वरूपं च शेषरुपं क्षणं क्षणम् । क्षणं भास्कररूपं च ज्योतीरूपं सनातनम्
क्षणं परमशोभाढ्यं कोटिकन्दर्पनिन्दितम् । कामिनीकमनीयं च कामुकं कामसंयुतम्
एवंभूतं शिशुं दृष्ट्वा स्थापयामास वक्षसि । रत्नमिंहासने रम्ये नन्ददत्ते च नारद
कृत्वा प्रदक्षिणं भक्त्या पुलकाञ्चितविग्रहः । प्रणम्य शिरसा भूमौ तुष्टाव पुरुषोत्तमम्
अक्रूर उवाच नमः कारणरूपाय परमात्मस्वरूपिणे सर्वेषामपि विश्वानामीश्वराय नमो नमः । पराय प्रकृतेरीश परात्परतराय च
निर्गुणाय निरीहाय नीरूपाय स्वरूपिणे । सर्वदेवस्वरूपाय सर्वदेवेश्वराय च
सर्वदेवाधिदेवाय विश्वादिभूतरूपिणे । असंश्येषु च विश्वेषु ब्रह्मविष्णुशिवात्मक
स्वरूपायाऽऽदिबीजाय तदीशविश्वरूपिणे । नमो गोपाङ्गनेशाय गणेशेश्वररूपिणे
नमः सुरगणेशाय राधेशाय नमो नमः । राधारमणरूपाय राधारूपधराय च
राधाराध्याय राधायाः प्राणाधिकतराय च । राधासाध्याय राधाधिदेवप्रियतमाय च
राधाप्राणाधिदेवाय विश्वरूपाय ते नमः । वेदस्तुतात्मवेदज्ञरूपिणे सर्ववेदिने
वैदाधिष्ठातृदेवाय वेदबीजाय ते नमः । यस्य लोमसु विश्वानि चासंख्यानि च नित्यशः
महद्विष्णोरीश्वराय विश्वेशाय नमो नमः । स्वयं प्रकृतिरूपाय प्राकृताय नमोo
प्रकृतीश्वररूपाय प्रधानपुरूषाय च । इत्येवं स्तवनं कृत्वा मूर्च्छामाप सभातले
पपात सहसा भूमौ पुनरीशं ददर्श सः । बहिःस्थं हृदयस्थं च परमात्मानमीश्वरम्
परितः श्यामरूपं च विश्वस्थं विश्वमेव च । अक्रूरं मूर्च्छितं दृष्ट्वा नन्दः सादरपूर्वकम्
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामास नारद । पप्रच्छ सर्ववृत्तान्तं किंस्विद्दृष्टमिति त्वया
मिष्टान्नं भोजयामाय कुशलं च पुनः पुनः । अक्रूरेः कथयामस कंसवृत्तान्तमीप्सितम्
स्वपित्रोर्मोक्षणार्थं च गमनं रामकृष्णयोः । इत्यक्रूरकृतं स्तोत्रं यः पठेत्सुसमाहितः
अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यों लभते प्रियम् । अधनो धनमाप्नोति निर्भूमिरुर्वरां महीम्