सामवेदे च भगवानित्युवाच हरिः स्वयम्
गुरुमिष्टं स्वयं ध्यात्वा स्तुत्वा वै साधको मुने
जलं जलसमीपं च सरन्धं प्राणिसन्निधिम्
हलोत्कर्षस्थलं चैव सस्यक्षेत्रं च गोष्ठकम् 1.26.
ग्रामाद्यभ्यन्तरं चैव नृणां गृहसमीपकम्
क्रीडास्थलं महारण्यं मंचकाधःस्थलं तथा
दूर्वास्थानं कुशस्थानं वल्मीकस्थानमेव च
एतत्सर्वं परित्यज्य सूर्य्यतापविवर्जितम्
पुरीषमूत्रोत्सर्गं च दिवा कुर्यादुदङ्मुखः
मौनी भूत्वा च निश्वासं यथा गन्धो न सञ्चरेत्
कृत्वा तु लोष्टशौचं च जलशौचं ततः परम्
एकां लिङ्गे मृदं दद्याद्वामहस्ते चतुष्टयम्
मूत्रशौचं द्विगुणितं मैधुनानन्तरं यदि
एका लिङ्गे गुदे तिस्रस्तथा वामकरे दश 1.26.
पुरीषशौचं विप्राणां गृहिणामिदमेव च
यतीनां वैष्णवानां च ब्रह्मर्षेर्ब्रह्मचारिणाम्
नो यावदुपनीयेत द्विजः शूद्रस्तथाऽङ्गना
शौचं क्षत्रविशोश्चैव द्विजानां गृहिणां समम्
न्यूनाधिकं न कर्तव्यं शौचं शुद्धिमभीप्सता
शौचं तन्नियमं मत्तः सावधानं निशामय
वल्मीकमूषिकोत्खातां मृदमन्तर्जलां तथा
अन्तःप्राण्यवपर्णां च हलोत्खातां विशेषतः
अश्वत्थमूलान्नीतां च तथैव शयनोत्थिताम्
शस्यस्थलानां क्षेत्राणामुद्यानानां मृदं त्यजेत् 1.26.
शौचहीनोऽशुचिर्नित्यमनर्हः सर्वकर्मसु
आदौ षोडशगण्डूषैर्मुखशुद्धिं विधाय च
पुनः षोडशगण्डूषैर्मुखशुद्धिं समाचरेत्
निरूपितं सामवेदे हरिणा चाह्निकक्रमे
खदिरं च शिरीषं च जातिपुन्नागशालकम्
जम्बूकं बकुलं तोक्मं पलाशं च प्रशस्तकम्