सत्यक उवाच भयं त्यज महाभाग भयं किं ते मयि स्थिते । कुरु यागं महेशस्य मर्वारिष्टविनाशनम्
यागो धनुर्मखो नाम बह्वन्नो बहुदक्षिणः । दुःशप्नानां नाशकरः शत्रुभीतिविनाशकः
आध्यात्मिकमाधिदैवमाधिभौतिकमुत्कटम् । एषां त्रिविधोत्पातानां खण्डनो भूतिवर्धंनः
यागे समाप्ते शंभुश्च जरामृत्युहरं वरम् । ददाति साक्षाद्भवति दाता च सर्वसंपदाम्
चकारेमं च यागं च पुरा बाणो महाबलः । नन्दी परशुरामश्च भल्लश्च बलिनां वरः
पुरा ददौ धनुरिदं शिवो नन्दीश्वराय च । यागेन भूत्वा सिद्धः स ददौ बाणाय धार्मिकः
कृत्वा यागं महासिद्धो ददौ रामाय पुष्करे । तुभ्यं ददौ परशुरामः कृपया च कृपानिधिः
सहस्रहस्तपरिमितं दैर्ध्येऽतिकठिनं नृप । दशहस्तप्रशस्तं च शंकरेच्छाविनिर्मितम्
पशुपतेः पशुपतं युक्तयानेन दुर्वहम् । सर्वे भङ्क्तुं न शक्ताश्च देवं नारायणं विना
यागे च धनुषः पूजां शंकरस्य तु शंकरे । कुरु शीघ्रं शुभार्थं च सर्वान्कुरु निमन्त्रणम्
अस्मिन्यागे धनुर्भङ्गो भवेद्यदि नराधिप । विनाशो यजमानस्य भविष्यति न संशयः
भग्ने धनुषि यागश्च भग्नो भवति निश्चितम् । फलं ददाति को वाऽत्र चानिष्पन्ने च कर्मणि
ब्रह्मा च धनुषो मूले मध्ये नारायणः स्वयम् । अग्रे चोग्रप्रतापश्च महादेवो महामते
धनुर्हि त्रिविकारं च सद्रत्नखचितं वरम् । ग्रीष्ममध्याङ्नमार्तंण्डप्रभाप्रच्छन्नकारण्
अशक्तश्च नमयितुमनन्तश्च महाबलः । सुर्यश्च कार्तिकेयश्च का कथाऽन्यस्य भूमिप
त्रिपुरारिः पुराऽनेन जघान त्रिपुरं मुदा । निर्भयं कुरु स्वच्छन्दं मङ्गलार्ह महोत्सवम्
मत्यकस्य वचः श्रुत्वा चन्द्रवंशविवर्धनः । उवाच कंसः सर्वार्थे सततं च हितैषिणम्
कंस उवाच वसुदेवगृहे जज्ञे मद्वधी कुरनाशनः । स्वच्छन्दं नन्दगेहे च वर्धते नन्दनन्दनः
मद्वन्धुवर्गाञ्छूरांश्च मन्त्रिणः सुविशारदान् । भगिनीं पूतनां पूतां जघान बालको बली
गोवर्धनं दधार्रककरेण बलवर्धनः । महेन्द्रस्य च शूरस्य चकार च पराभवम्
ब्रह्माणं दर्शयामास ब्रह्मरूपं चराचरम् । निवहं बारवत्सानां चकार कृत्रिमं मुदा
तमेव बलिनं हन्तुं मन्त्रणां कुरु सत्यक । मम शत्रुर्विना तेन नास्तिह धरणीतले
नहि स्वर्गे न पाताले त्रिषु लोकेषु निश्चितम् । सन्ति सन्तश्च राजानः सर्वत्र मम बान्धवाः
महातपस्वी ब्रह्मा च तपस्वीं शंकरः स्वयाम् । विष्णुः सर्वत्र सर्वात्मा समदर्शो सनातनः
नन्दपुत्रं निहत्याहं त्रिषु लोकेषु पूजितः । मार्वभौमो भविष्यामि सप्तद्वीपेश्वरो महान्
स्वर्गे निहत्य शक्रं च दुर्बलं दैत्यनिर्जितम् । भविष्यामि महेन्द्रश्च तत्र निर्जित्य भास्करम्
यक्ष्मग्रस्तं च चन्द्रं च ममैव पूर्वपूरुषम् । वायुं कुबेरं वरुणं यमं जेष्यामि निश्चितम्
गच्छ नन्दव्रजं शीघ्रं नन्दं च नन्दनन्दनम् । तद्भ्रातरं च बलिनं बलमानय संप्रतम्
कंसस्य वचनं श्रुत्वा तमुवाच स सत्यकः । हितं सत्यं नीतिसारं परं सामयिकं तथा
सत्यक उवाच अक्रूरमुद्धवं वाऽपि वसुदेवमथापि वा । प्रस्थापय महाभाग नन्दव्रजमभीप्सितम्