यती हंसी चारुणिश्च वोढुः पञ्चशिखस्तथा
वचस्करो मरीचिर्मे अङ्गिराश्च भृगुस्तथा
वसिष्ठो वशगः शश्वत्सर्वेषु च सुतेषु च
निबोध वत्स वक्ष्यामि वेदोक्तं वचनं शुभम्
धर्मार्थकाममोक्षांश्च सर्वे वाञ्छन्ति पण्डिताः
वेदप्रणिहितो धर्मो ह्यधर्मस्तद्विपर्य्ययः
समधीत्य ततो वेदान्ददाति गुरुदक्षिणाम्
सा साध्वी कुलजा या च पतिसेवासु तत्परा आकरे पद्मरागाणां जन्म काचमणेः कुतः ।। 1.24.
असद्वंशप्रसूता या पित्रोर्दोषेण नारद
न वत्स दुष्टाः सर्वाश्च योषितः कमलाकलाः
निर्गुणं स्वामिनं साध्वी सेवते च प्रशंसति
साधुः सद्वंशजां कन्यां प्रयत्नेन परिग्रहेत्
वरं हुतवहे वासः सर्पवक्त्रे च कण्टके
मत्तोऽधीतस्त्वया वेदो मह्यं च गुरुदक्षिणाम्
वत्स त्वं कुलजातां च पूर्वपत्नी च मालतीम्
मनुवंशोद्भवस्येह सृंजयस्य गृहे सती
गृह्णीष्व परमां रत्नमालां च कमलाकलाम्
आदौ भवेद्गृही लोको वानप्रस्थस्ततः परम् 1.24.
वैष्णवानां हरेरर्चा तपस्या च श्रुतौ श्रुता
वैष्णव त्वं गृहे तिष्ठ कुरु कृष्णपदार्चनम्
नान्तर्बाह्ये हरिर्यस्य तस्य किं तपसाऽनघ
यत्र तत्र कृतं कृष्णसेवनं परमं तपः
गृही भव मुनिश्रेष्ठ गृहिणां सर्वदा सुखम्
तद्दर्शनमुपस्पर्शं वाञ्छन्त्येव मुमुक्षवः
ततः सुखतमं पुत्रदर्शनं स्पर्शनं मुने
पुत्रप्रयोजना कान्ता शतकान्ताप्रियः सुतः
सर्वेभ्यो जयमन्विच्छेत्पुत्रादेकात्पराजयम्
अतः प्रियतमे पुत्रे न्यसेदात्मपरं धनम् उवाच वचनं तातं नारदो ज्ञानिनां वरः ।। 1.24.
नारद उवाच प्रवर्त्तयत्यसन्मार्गे स दयालुः कथं पिता
जलबुद्बुदवत्सर्वं संसारमतिनश्वरम्