भृत्यापराधं सततं न गृह्णाति सदीश्वरः
दुर्बलः सबलो वाऽपि को दंडं कर्तुमक्षमः
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ कृपया वर्द्धितस्त्वया
स्वयं विधातुः पौत्रश्च पुनः स्रष्टुं स्वयं क्षमः उवाच वचनं प्रीत्या प्रसन्नवदनेक्षणः
संप्राप्य परमैश्वर्यं पूर्वस्माच्च चतुर्गुणम्
हतशत्रुर्मत्प्रसादाद्गत्वा पश्य शचीं सतीम्
ददर्श पुरतो घोरां ब्रह्महत्यां सुदुःसहाम्
बृहस्पतिर्महाभीतः सस्मार मधुसूदनम्
स्वल्पाक्षरा च बह्वर्था तां शुश्राव बृहस्पतिः
राधिके वचनं श्रुत्वा शिष्यं रक्षाधुनेति च
चकार भस्मसात्तां च हुंकारेणैव लीलया
ददर्श च्छिन्नभग्नां च शत्रुणा वचनाद्गुरोः
प्रणम्य च गुरुं भक्त्या स्वकांतं प्रणनाम सा ऋषयो मुनयश्चैव हर्षगद्गदमानसाः
योजयामास सत्कारं निर्मातुममरावतीम् 4.47.
नानारत्नविचित्राढ्यां मणिरत्नेंद्रनिर्मिताम्
विश्वकर्मा गृहं गंतुं न शशाक विनाऽऽज्ञया
विज्ञाय तदभिप्रायं तमुवाच विधिः स्वयम्
श्रुत्वा तद्वचनं कारुः शीघ्रं प्रापामरावतीम्
हरिर्ब्रह्माणमाश्वास्य प्रस्थाप्य स्वगृहं च तम्
दण्डी छत्त्री शुक्लवासा बिभ्रत्तिलकमुज्ज्वलम्
वयसाऽतिशिशुर्बुद्ध्या ज्ञानवृद्ध्या विचक्षणः
इंद्रद्वारे समुत्तिष्ठन्द्वारपालमुवाच ह
इत्येवं वचनं श्रुत्वा द्वारि ज्ञानं चकार तम्
बालकानां बालिकानां समूहैः परिवेष्टितम् 4.47.
प्रणनाम हरिर्भक्त्या तं हरिं शिशुरूपिणम्
मधुपर्कादिकं दत्त्वा शक्रः पूजां चकार तम्
इंद्रस्य वचनं श्रुत्वा तमुवाच द्विजार्भकः
कतिवर्षं च निर्माणे भवान्संकल्पितो यथा
एवंभूतं च निर्माणं न केनैंद्रेण निर्मितम्
बालकस्य वचः श्रुत्वा जहास स सुरेश्वरः