निश्चेष्टा सुखसंभोगान्निश्चेष्टस्त्रिदशाधिपः
ददर्श गेहे मिथुनं मैथुने च रतिप्रिये
विज्ञानेनातिरोषेण बभञ्ज सुरतिक्षणम्
कालस्वरूपं त्रासेन दधार चरणाम्बुजम् उवाच नीतिवचनं गौतमः शरणागतम्
प्रपौत्र जगतां स्रष्टुर्बुद्धिस्ते कथमीदृशी
कर्मसाध्यः स्वभावश्च कुलधर्मं प्रबाधते 4.47.
योनीनां च सहस्रं च तव गात्रे भवत्विह
ततः सूर्यं समाराध्य योनिश्चक्षुर्भविष्यति
मच्छापेन गुरोः कोपाद्भ्रष्टश्रीर्भव साम्प्रतम्
तेजस्विनोऽतिबन्धोर्मे बंधुभेदभिया सुर
शुभाशुभं च यत्किंचित्सर्वं कर्मोद्भवं भवेत्
चकाराराधनं भक्त्या नैष्कृत्यं च चकार ह
वनं गत्वा चिरं तिष्ठ विधाय मूर्तिमश्मनः अकामां चकमे शक्रः सर्वं जानाम्यहं प्रिये
तथा च परभोग्या मे न भोग्या व्रजाधमे
अहल्ये याति दैवेन तदुपायं निशामय
कामभोगेन त्याज्या सा कर्मभोगेन शुद्ध्यति 4.47.
षष्टिवर्षसहस्राणि कालसूत्रं प्रयाति सा
स्वामिनो वचनात्सा तु प्रणम्य स्वामिनं भिया
षष्टिवर्षसहस्राणि भुक्त्वा भोगं मुनिप्रिया
त्रैलोक्यमोहनं रूपं विधाय मुनिकामिनी
अथ शक्रस्य वृत्तांतं परमं शृणु सुन्दरि
एकदा च गुरोः कोपात्प्रकृतेरवहेलनात्
शक्रस्त्यक्तगुरुर्दैवग्रस्तो दैत्यनिपीडितः
तदाज्ञया विश्वरूपं चकार च पुरोहितम्
दैत्यदौहित्रस्य भावं विज्ञाय च विचक्षणः
विश्वरूपपिता त्वष्टा श्रुत्वा सद्यश्चुकोप ह 4.47.
यज्ञकुंडात्समुत्तस्थौ वृत्रो नाम महासुरः
शक्रो महामुनेरस्थ्नां वज्रं कृत्वा सुदारुणम्
ब्रह्महत्या शुनासीरं दुद्राव हतचेतनम्
सप्ततालप्रमाणा सा शुष्ककण्ठोष्ठतालुका