स्त्रीणां स्वस्वामिविच्छेदो मरणादतिदुष्करः
शिवः सतीं तां संप्राप्य सङ्गे मङ्गलकर्मणि
कलत्रविरहः पुंसां सर्वशोकात्सुदुष्करः
रतिः पुंसो विरहिणी शिवः स्त्रीविरही चिरम्
तदेवं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं मम
मेलनं शक्तिशिवयो रतिमन्मथयोस्ततः
नारायण उवाच कृष्णस्तद्वचनं श्रुत्वा सस्मितस्तामुवाच ह
कृष्ण उवाच स्वालयं तं समानीय हरोद्वाहगृहादहो
भर्तुः सुवेषं विविधं स्वात्मनः स्वालिभिर्मुदा 4.46.
ज्ञात्वा कामस्तु तद्भावं कामशास्त्रविधायकः
शैलेशैलेऽतिरम्ये च नद्यांनद्यां नदेनदे
काञ्चने भूमिनिकरे वटमृलेऽतिनिर्जने
भ्रमरध्वनिसंयुक्ते पुंस्कोकिलरुतश्रुते
चित्तेषु चेतनानां च हरणं योषितामहो
पूर्णमब्दशतं दिव्यं स रेमे वामया सह
तस्थतुस्तौ च तत्रैव संसक्तौ सततं मुदा
पतिविच्छेदसंतापं विजहौ सा रतिर्मुदा
इत्येवं कथितं सर्वं रतिसंतापकारणम्
शृण्वतां कर्णपीयूषं परमाश्चर्यमीप्सितम् 4.46.
वसञ्छ्वशुरगेहे स पार्वत्या सह शंकरः
रत्नस्यन्दनमारुह्य रत्नसारपरिच्छदम्
शतशृङ्गे सुवसने मलये गन्धमादने
पुलिन्दे च कलिन्दे च पुंड्रे पिंडारकेंऽधके
निकटेऽस्तगिरेः पार्श्ववटमूले मनोहरे
नानास्थानेषु रहसि पशुपक्षिविवर्जिते
यत्रयत्र शिवं नीत्वा बभ्राम धरणीतलम्
कृत्वा विहारं सुचिरं न पूर्णं मानसं तयोः
मायातीतोऽतिमायेशो मायासक्तः स्वमायया
शक्तिशक्तिमतोस्तत्र न बभूव परिश्रमः 4.46.
सुखसंसक्तमनसोः पुलकाञ्चितगात्रयोः