यात्रां कुर्वति देवेशे पार्वत्या सह शंकरे
मेनोवाच सहस्रदोषान्भगवानाशुतोषः क्षमिष्यसि
त्वत्पदांबुजभक्तैषा मद्वत्सा जन्म जन्मनि
त्वद्भक्तिश्रुतिमात्रेण हर्षाश्रुपुलकान्विता
इत्युक्ता मेनका शीघ्रं तत्रागत्य हिमालयः 4.45.
क्व यासि वत्सेत्युच्चार्य शून्यं कृत्वा हिमालयम्
इत्येवमुक्त्वा शैलेन्द्रः समर्प्य च शिवां शिवे
नारायणश्च भगवानध्यात्मविद्यया स्वयम्
ननाम पार्वती भक्त्या मातरं पितरं गुरुम्
पार्वतीरोदनेनैव रुरुदुः सर्वयोषितः
शीघ्रं ययुस्ते कैलासं देवा मानसशायिनः
दृष्ट्वा गतं देवपत्न्यो मुनिपत्न्यश्च सत्वरम् ६७ वायुपत्नी कुबेरस्य कामिनी शुक्रकामिनी
अत्रिभार्यानुसूया च चंद्रपत्न्यस्तथैव च
असंख्यकामिनीसंघः संख्यां कर्तुं च कः क्षमः 4.45.
रत्नसिंहासने रम्ये वासयामासुरीश्वरीम्
सति स्मरस्यतो गेहाद्यद्गता तातमंदिरम्
जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनीभूतो भवेति तम्
भोजयामास देवांश्च नारायणपुरोगमान्
सस्त्रीका सगणाः सर्वे प्रणम्य चन्द्रशेखरम्
तौ च तं च समाश्लिष्याशिषं कृत्वा प्रजग्मतुः
शीघ्रमानय भद्रं ते पार्वतीं शंकरं सुत
आजगाम समानीय पार्वतीपरमेश्वरौ
वृद्धा युवत्यो या याश्च शैलाश्च दुद्रुवुर्मुदा 4.45.
हिमालयश्च मुदितो दुद्रावानुव्रजन्सुताम्
प्रणनाम प्रमुदिता निमग्नाऽऽनन्दसागरे
हिमालयश्च मुदितो गताः प्राणा इवागताः
शूलभृते गणेभ्यश्च मधुपर्कादिकं मुदा
नित्यं षोडशोपचारैः पूजितः सह भार्यया शोकजं हर्षजनकं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
राधिकोवाच रतिः पुनः प्रियं प्राप्य किं चकार मुदाऽन्विता