स्वयं तपः समाप्नोति वाहयेत्प्रापयेत्परान्
तपसस्तेजसा बालो दीप्तिमान्सततं मुने
कोपकाले बभूवुर्ये स्रष्टुरेकादश स्मृताः 1.22.
शौनक उवाच भवान्पुराणतत्त्वज्ञः सन्देहं छेत्तुमर्हति
सौतिरुवाच तमोगुणास्ते रुद्राश्च दुर्निवारा भयंकराः
कालाग्निरुद्रः संहर्त्ता तेष्वेकः शंकरांशकः
अन्ये कृष्णस्य च कलास्तावंशौ विष्णुशंकरौ
उक्तं रुद्रोद्भवे काले कथं विस्मरति द्विज
सनकश्च सनंदश्च तृतीयश्च सनातनः
सनकश्च सनन्दश्च तौ द्वावानन्दवाचकौ
सनातनश्च श्रीकृष्णो नित्यः पूर्णतमः स्वयम्
सनत्तु नित्यवचनः कुमारः शिशुवाचकः 1.22.
ब्रह्मणो बालकानां च व्युत्पत्तिः कथिता मुने
सौतिरुवाच नारदं प्रेरयामास सृष्टिं कर्त्तुं च शौनक
हितं सत्यं वेदसारं परिणामसुखावहम्
ब्रह्मोवाच ज्ञानदीपशिखाज्ञानतिमिरक्षयकारक
पूर्वेषामपि वन्द्यानां जनकः परमो गुरुः
तवाहं जनकः पुत्र विद्यादाता च पालकः
स च शिष्यः सोऽपि पुत्रो यश्चाज्ञां पालयेद्गुरोः
स पण्डितः स च ज्ञानी स क्षेमी स च पुण्यवान्
सर्वेषामाश्रमाणां च प्रधानः पुण्यवान्गृही
पितरः पूर्वकाले च तिथिकाले च देवताः
नित्यं नैमित्तिकं काम्यं कुर्वन्ति गृहिणः सदा 1.23.
जीवन्मुक्तो गृहस्थश्च स्वधर्मपरिपालकः
यशस्वी कीर्तिमान्यो हि मृतो जीवति सन्ततम्
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा नारदो मुनिसत्तमः
नारद उवाच हानिर्बभूव दैवेन महती वाऽयशस्करी
मया प्राप्तं च त्वच्छापाद्गान्धर्वं शौद्रमेव च
बभूव शापो मुक्तो मे काले ते भविता विधे
स पिता स गुरुर्बन्धुः स पुत्रः समधीश्वरः