सुपुण्यैर्ब्राह्मणैश्चापि मुनिभिर्ब्रह्मचारिभिः
पुरोहितैश्च संयुक्तैः कुर्वद्भिर्मङ्गलध्वनिम् ।। सुचारुमालतीमालाहस्तैः शस्तैः प्रशंसितैः
नानाप्रकारवाद्यैश्च शंखध्वनिसुनादितैः
प्रविश्य नगरं दुर्गा ददर्श पितरौ पुरः
प्रसन्नवदना देवी चालिभिः प्रणनाम तौ
हे वत्से वत्सेत्युच्चार्य रुदन्तौ प्रेमविह्वलौ
स्त्रियो निर्मंच्छनं चक्रुर्विप्रा युयुजुराशिषम्
मङ्गलं कारयामास पाठयामास छान्दसम्
सुखेन वसतौ तौ हि हर्षनिर्भरमानसौ 4.40.
मेनकाकन्यया सार्द्धमुवास प्राङ्गणे मुदा
सहसैक आजगाम मेनकासन्निधिं मुदा
कृत्वा विभूतिगात्रोऽतिवृद्धोऽतीव जरातुरः
जगौ मम गुणाख्यानं कृत्वा नृत्यं मनोहरम्
आजग्मुर्नागरा बाला बालिका हर्षविह्वलाः
श्रुत्वा तु सुन्दरं गीतं सुतानस्वरसंयुतम्
मूर्छां संप्राप सा दुर्गा ददर्श हृदि शङ्करम्
विभूतिभूषणं रम्यमस्थिमालां सुनिर्मलाम्
मालाहस्तं पंचवक्त्रं नागयज्ञोपवीतकम्
हृदयस्थं हरं दृष्ट्वा मनसा तं ननाम सा 4.40.
एवं दत्त्वा शिवस्तस्य चान्तर्धानं चकार सः
ददर्श चक्षुरुन्मील्य भिक्षुकं गायकं पुरः
दातुं ययौ सा रत्नानि स्वर्णपात्रस्थितानि च
पुनश्च नर्तनं कर्तुमुद्यतः कौतुकेन च
भिक्षुकं भर्त्सयामास बहिः कर्तुमुवाच तम्
याञ्चामिमां प्रकुर्वन्तं दूरं कुरु सुभाषिणम्
ददर्श पुरतो भिक्षुं प्राङ्गणस्थं मनोहरम्
तन्मूर्तिध्यानविश्लेषशोकादुद्विग्नमानसः
आज्ञां चकार स्वचरं बहिः कर्तुं च भिक्षुकम्
न शशाक बहिः कर्तुं समीपं गन्तुमक्षमः 4.40.
किरीटिनं कुण्डलिनं पीताम्बरधरं परम्