एतासु मध्ये का वा त्वं नाहं तर्कितुमीश्वरः
सति त्वयि प्रसन्नायां प्रसन्नः परमेश्वरः
तुष्टे नारायणे देवे शश्वत्तुष्टं जगत्त्रयम्
शिशोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्य परमेश्वरी
पार्वत्युवाच जन्म मे भारते वर्षे साम्प्रतं शैलकन्यका
पूर्वं जन्म दक्षगेहे सती शंकरकामिनी
अत्र जन्मनि पुण्येन सम्प्राप्ते शंकरे द्विज
प्रयाते शंकरे तापाद्व्रीडयाऽहं पितुर्गृहात्
तपः कृत्वा कठोरं च सुचिरं प्राणवल्लभम् 4.40.
गच्छ त्वं प्रविशाम्यग्नौ प्रलयाग्निशिखोपमे
यत्र यत्र जनुर्लब्ध्वा लभिष्यामि शिवं परम्
सर्वा हि स्वप्रियं लब्धुं लभन्ति जन्म वाञ्छितम्
प्राक्तनीयो हि यो भर्ता स तासां प्रतिजन्मनि
तद्देहमिह न प्राप्य कृत्वा घोरतरं तपः
इत्युक्त्वा पार्वती तत्र तत्पुरः प्रविवेश ह
वह्निप्रवेशं कुर्वन्त्याः पार्वत्याः परमेश्वरि
क्षणं तदन्तरे स्थित्वा चोत्पतन्तीं शिवां शिवः
श्रीमहादेव उवाच न दग्धो वह्निना देहो न च प्राप्तो मनीषितः
शिवं कल्याणरूपं च भर्तारं कर्तुमिच्छसि 4.40.
संहर्तारं च भर्तारं यदीच्छसि शुचिस्मिते
मोक्षं वाञ्छसि चेद्देवि कृत्वा कान्तं स्वरूपिणम्
शिवश्च मङ्गले मोक्षे संहर्ता न च दृश्यते
तं च संहारकर्तारं यदि वाञ्छसि सुन्दरि
न भविष्यति मोक्षस्ते स्वाभीष्टं देवसेवनम्
शीघ्रं पितुर्गृहं गच्छ तत्र द्रक्ष्यसि शंकरम्
इत्युक्त्वा पार्वतीं विप्रस्तत्रैवान्तरधीयत
पार्वत्यागमनं श्रुत्वा मेनका च हिमालयः
संस्थाप्य मंगलघटान्राजवर्त्मनि राधिके
पट्टसूत्रसन्निबद्धरसालपल्लवान्वितैः 4.40.
पतिपुत्रवतीयोषित्समूहैर्दीपहस्तकैः