यथाऽऽकाशे तारकाणां द्विजराजं विराजितम्
विहाय वार्द्धकावस्थां दधतं नवयौवनम्
कामं कामातुराणां च सतीनां च सुतं यथा
शक्तिस्वरूपं शाक्तानां सौराणां सूर्यरूपिणम्
कालकालसमं मृत्योर्मृत्युमृत्यु भयानकम्
सर्पाः सुंदरमाल्यानि कस्तूरी या विषप्रभा 4.39.
सुचार्वी मालतीमाला गंगाधारा मनोहरा
एकीभूतं पंचवक्त्रं नेत्रयुग्माब्जशोभितम्
बंधुजीवविनिंद्यैकमोष्ठाधरमनोहरम्
सद्यो व्यतिक्रमं सर्वं महेशस्य महेश्वरि
काश्चिन्निमेषरहिताः कामेन पुलकांचिताः
काश्चिद्विनिंद्य कांतांश्च प्रशशंसुर्महेश्वरम्
काचिन्मानसिकं कामात्कुर्वन्ती चुम्बनं मुदा
अस्माकमेव भर्ता चेत्परत्रैव यशो भवेत्
सस्मिता वक्रनयनाः पश्यंत्येव पुनःपुनः 4.39.
शरत्सुधांशुवदनं द्रक्ष्यामोऽहर्निशं मुदा
भविता नः शिवः स्वामीत्येवं जल्पंति काश्चन
यस्या अयं शिवः स्वामीत्येवं जल्पंति काश्चन
शिवं संपूज्य शैलेंद्रः प्रणम्य स्वगृहं ययौ
दुर्गां प्रस्थापयामास शिवाय शिवसन्निधिम्
भावानुरक्ता हर्षेण जगाम शिवसंनिधिम्
सप्तप्रदक्षिणं कृत्वा सस्मिता प्रणनाम सा
सुंदरं लभ भर्तारं सुन्दरीत्याशिषं ददौ
पुत्रस्ते भविता साध्वि नारायणसमो गुणैः
ब्रह्माण्डेषु च सर्वेषु सर्वेषां च परा भव 4.39.
सप्तजन्मनि तुष्टोऽहं तत्फलं लभ सुन्दरि
आस्था च यादृशी यासां सिद्धिस्तासां च तादृशी
दध्यौ योगासनं कृत्वा योगीशो व्याघ्रचर्मणि
चकार मार्जनं भक्त्या वह्निशौचेन वाससा
अपूर्वं कांस्यपात्रस्थं नैवेद्यं प्रददौ किल