तत्रोवास तमाबोध्य चावरुह्य वृषाच्छिवः
मुच्यते सर्वपापेभ्यो भयेभ्यश्च भवार्णवे
भार्याहीनो लभेद्भार्यां सुशीलां सुमनोहराम्
राज्यभ्रष्टो लभेद्राज्यं शंकरस्य प्रसादतः
गभीरेऽतिजलाकीर्णे भग्नपोते विषादने
सर्वतो मुच्यते स्तुत्वा शंकरस्य प्रसादतः
इति स्तुत्वा हिमगिरिर्वसतः शङ्करस्य च
मधुपर्कादिकं तस्मै प्रददौ भक्तिपूर्वकम्
तदा तत्र समागत्य मेनका स्त्रीगणैः सह
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं वसन्तं व्याघ्रचर्मणि
यथाऽऽकाशे तारकाणां द्विजराजं विराजितम्
विहाय वार्द्धकावस्थां दधतं नवयौवनम्
कामं कामातुराणां च सतीनां च सुतं यथा
शक्तिस्वरूपं शाक्तानां सौराणां सूर्यरूपिणम्
कालकालसमं मृत्योर्मृत्युमृत्यु भयानकम्
सर्पाः सुंदरमाल्यानि कस्तूरी या विषप्रभा 4.39.
सुचार्वी मालतीमाला गंगाधारा मनोहरा
एकीभूतं पंचवक्त्रं नेत्रयुग्माब्जशोभितम्
बंधुजीवविनिंद्यैकमोष्ठाधरमनोहरम्
सद्यो व्यतिक्रमं सर्वं महेशस्य महेश्वरि
काश्चिन्निमेषरहिताः कामेन पुलकांचिताः
काश्चिद्विनिंद्य कांतांश्च प्रशशंसुर्महेश्वरम्
काचिन्मानसिकं कामात्कुर्वन्ती चुम्बनं मुदा
अस्माकमेव भर्ता चेत्परत्रैव यशो भवेत्
सस्मिता वक्रनयनाः पश्यंत्येव पुनःपुनः 4.39.
शरत्सुधांशुवदनं द्रक्ष्यामोऽहर्निशं मुदा
भविता नः शिवः स्वामीत्येवं जल्पंति काश्चन
यस्या अयं शिवः स्वामीत्येवं जल्पंति काश्चन
शिवं संपूज्य शैलेंद्रः प्रणम्य स्वगृहं ययौ
दुर्गां प्रस्थापयामास शिवाय शिवसन्निधिम्