दधतं संस्कृतां मालां जपन्तं मम नामकम्
वृषभस्थं शूलपाणिं सर्वभूषणराजितम्
शुद्धस्फटिकसंकाशं व्याघ्रचर्मधरं परम्
पञ्चवक्त्रं त्रिनयनं सूर्यकोटिसमप्रभम्
शिववामे महाकालं दक्षिणे नन्दिकेश्वरम्
वेतालान्क्षेत्रपालांश्च भैरवान्भीमविक्रमान्
जैगीषव्यं देवलं च काणादं गौतमं तथा 4.38.
जाजलिं करखं कर्णं लोमशं सूर्यवर्चसम्
शातातपं पारिभद्रमष्टावक्रं मरुद्भवम्
मूर्ध्ना निपत्य भूमौ स दण्डवत्संपुटाञ्जलिः ननाम चाश्रुनेत्रः स पुलकाञ्चितविग्रहः
धर्मदत्तेन स्तोत्रेण तुष्टाव परमेश्वरम्
हिमालय उवाच
त्वं शिवः शिवदोऽनन्तः सर्वसंहारकारकः
प्रकृतः प्रकृतीशश्च प्राकृतः प्रकृतेः परः येषु रूपेषु यत्प्रीतिस्तत्तद्रूपं बिभर्षि च
सूर्यस्त्वं सृष्टिजनक आधारः सर्वतेजसाम्
वायुस्त्वं वरुणस्त्वं च त्वमग्निः सर्वदाहकः
मृत्युञ्जयो मृत्युमृत्युः कालकालो यमान्तकः ।। 4.38.
वेदस्त्वं वेदकर्ता च वेदवेदाङ्गपारगः
मन्त्रस्त्वं हि जपस्त्वं हि तपस्त्वं तत्फलप्रदः
अहो सरस्वतीबीजं कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वरः
तत्रोवास तमाबोध्य चावरुह्य वृषाच्छिवः
मुच्यते सर्वपापेभ्यो भयेभ्यश्च भवार्णवे
भार्याहीनो लभेद्भार्यां सुशीलां सुमनोहराम्
राज्यभ्रष्टो लभेद्राज्यं शंकरस्य प्रसादतः
गभीरेऽतिजलाकीर्णे भग्नपोते विषादने
सर्वतो मुच्यते स्तुत्वा शंकरस्य प्रसादतः
इति स्तुत्वा हिमगिरिर्वसतः शङ्करस्य च
मधुपर्कादिकं तस्मै प्रददौ भक्तिपूर्वकम्
तदा तत्र समागत्य मेनका स्त्रीगणैः सह
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं वसन्तं व्याघ्रचर्मणि