सर्वरूपगुणाधारं मत्वा स्वमतिमानतः
सुन्दरीषु च सर्वासु मत्तो नास्त्येव सुन्दरी
रूपयौवनवेषाणां पुमान्ग्राही स्वयोषिताम्
हृदीति मत्वा गिरिजा तस्थौ हिमगिरेर्गृहे
एतस्मिन्नन्तरे तूर्णं दूतः शैलेन्द्रसंसदि
दूत उवाच आजगाम महादेवः सगणो वृषवाहनः
सिद्धिस्वरूपं सिद्धेशं योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुम् 4.38.
परमात्मस्वरूपं च सगुणं निर्गुणं विभुम्
शैलो दूतवचः श्रुत्वा समुत्तस्थौ मुदाऽन्वितः
देवी दूतवचः श्रुत्वा प्रसन्नवदनेक्षणा
चकार वेषमतुलं दधार वस्त्रमुत्तमम्
पारिजातप्रसूनानां मालां चन्दनसंयुताम्
रत्नसिंहासनस्था सा ददर्श दर्पणे मुखम्
आरक्त नेत्रयुगलं निर्मलाञ्जनसंयुतम्
सुकोमलौष्ठयुगुलं ताम्बूलरागसंयुतम्
रत्नकुंडलदीप्त्या च गंडस्थलविराजितम्
अत्यनिर्वचनीयं च दन्तपंक्तिमनोहरम् 4.38.
गजमुक्तासमायुक्तं सुचारुनासिकोत्तमम्
मालतीमाल्यसंयुक्तकबरीभारसंयुतम्
तप्तकाञ्चन वर्णाभं चारुवक्षःस्थलोज्ज्वलम्
चारुचम्पकवर्णाभं स्तनयुग्मं मनोहरम्
मध्यं मनोहरं क्षीणं निम्ननाभिस्थलोज्ज्वलम्
रम्भास्तंभविनिंद्यैकमूरुयुग्मं मनोहरम्
स्थलपद्मप्रभामुष्टपदयुग्मं मनोहरम्
दधतं रत्नमञ्जीरं राजहंसानुकारि च
करं सुकोमलतरं सुन्दरं कनकप्रभम्
बिभ्रत्सद्रत्नमुकुरं लीलाकमलमुज्ज्वलम् 4.38.
दृष्ट्वा स्वरूपमतुलं दध्यौ शङ्करमीश्वरम्
पितरं मातरं बन्धुं साध्वीवर्गं सहोदरम्
अथ शैलेश्वरस्तत्र ददर्श चन्द्रशेखरम्