निद्रादयः शक्तयो यास्ताः सर्वाः प्रकृतेः कलाः
मम कल्याणाधिदेवो हर्षरूपो गणेश्वरः 4.36.
सर्वैश्वर्याधिदेवी मे सर्वगोलोकवासिनः
गोपाङ्गनास्तव कला अत एव मम प्रियाः
तेजःस्वरूपः सूर्यश्च प्राणा मे वायवः स्मृताः
मम शून्यो महाकाशो मदनो मानसोद्भवः
एतानि सृष्टिबीजानि महदादीनि चैव हि
जीवो मे प्रतिबिम्बश्च कर्मभोगाधिकारकः
भक्तध्यानार्थदेहोऽयं मम स्वेच्छामयस्य च
इत्येवं कथितं राधे शिवदर्पविमोचनम्
श्रीनारायण उवाच पप्रच्छ राधिका देवी निगूढमभिवाञ्छितम्
श्रीराधिकोवाच वद मे वाञ्छितं प्रश्नं सर्वसंदेहभञ्जनम् ।। 4.36.
सर्वज्ञानाधिदेवश्च शंकरः सर्वतत्त्ववित्
कथं विभूतिगात्रश्च पञ्चवक्त्रस्त्रिलोचनः
वृषेणाटति देवेन्द्रो विहाय वरवाहनम्
वह्निशुद्धांशुकं त्यक्त्वा धत्ते शार्दूलचर्मकम्
नास्ति रत्नकिरीटेच्छा जटायां प्रीतिरुत्तमा
चन्दनागुरुकस्तूरीसुगंधिकुसुमानि च
एतद्वेदितुमिच्छामि व्यासेन कथय प्रभो
राधिकावचनं श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः
श्रीकृष्ण उवाच विरराम पूर्णतमो ध्यात्वा मां मनसा मुदा
एतस्मिन्नन्तरे मां च ददर्श पुरतः स्थितम् ।।4.36.८०. न बभूव वितृष्णश्च लोचनाभ्यां त्रिलोचनः
पश्यन्निमेषरहित इति मत्वा स्वमानसे
सहस्रवदनोऽनन्तो भाग्यवांश्च चतुर्मुखः
पश्यामि किं वा किं स्तौमि संप्राप्य नाथमीदृशम्
स्व मानसे कुर्वतीदं शंकरे च तपस्विनि
एकैकवक्त्रं शुशुभे लोचनैश्च त्रिभिस्त्रिभिः। बभूव तेन तन्नाम पञ्चवक्त्रस्त्रिलोचनः
स्तवनादधिकप्रीतिः शिवस्य दर्शने मम
चक्षूंषि गुणरूपाणि तस्य ब्रह्मस्वरूपिणः
सत्त्वांशेन दृशा शंभुः पश्यन्पाति च सात्त्विकान्