उवाच पुत्रं स विधिः सुदीप्तं पुरतः स्थितम् 4.35.
ब्रह्मोवाच हृष्टियोगेन सर्वेषामधिष्ठानं करिष्यसि
संमोहनं समुद्वेगं बीजस्तंभितकारणम्
प्रगृह्यैतान्मया दत्तान्सर्वान्संमोहनं कुरु
बाणान्दत्त्वैवमुक्त्वा च प्रहृष्टश्च जगद्विधिः
एतस्मिन्नन्तरे कामो मनसाऽऽलोच्य मन्त्रणाम्
मंत्रपूतैश्च बाणैश्च दुर्वार्यैः स्मरणेन च
क्षणेन चेतनां प्राप्य ददर्शाग्रे च कन्यकाम्
दृष्ट्वा पश्चाच्च पितरं धावन्तं हतचेतनम्
ते तां समीपे संस्थाप्य तमूचुः पितरं क्रुधा
ऋषय ऊचुः नीचानां चरितं यत्तत्करोषि त्वं जगद्विधे ।। 4.35.
पश्यन्ति सततं सन्तः प्रसूमिव परस्त्रियम्
त्वं स्वयं वेदकर्ता च कन्यां संभोक्तुमिच्छसि
गुरोः पत्नी राजपत्नी विप्रपत्नी च या सती
प्रसूः पित्रोस्तथा भ्रातुः पत्नी श्वश्रूः स्वकन्यकाः
स्वाभीष्टसुरपत्नी च धात्रिकाऽन्नप्रदायिका
एता वेदप्रणीताश्च सर्वेषां मातरः स्मृताः
कन्यादाताऽन्नदाता च ज्ञानदाताऽभयप्रदः
एता वहन्ति ये मूढा य एताञ्जनकानपि
तानन्धकूपे संस्थाप्य दूरतो यमकिङ्कराः
त्वमेव विश्वकर्ता च शास्ता वै शमनस्य च 4.35.
अस्माकं पुरतो दूरं गच्छ कामार्तमानस
गुरोर्दोषसहस्राणि क्षन्तुमर्हन्ति पण्डिताः
गृह्णन्ति यदि सर्वस्वं शपन्तं निष्ठुरं गुरुम्
ये द्विषन्ति च निन्दति गुरुमिष्टं सुरात्परम्
पुरीषं भुञ्जते नित्यं क्षुभिता यमताडनैः
इत्येवमुक्त्वा मुनयः प्रणेमुस्तत्पदाम्बुजम्
उन्मुखा मुनयः सर्वे बभूवुश्च स्वकर्मणि
योगेन भित्त्वा षट्चक्रं सर्वान्प्राणान्निरुद्ध्य च
मनसा श्रीहरिं स्मृत्वा नमस्कारं चकार ह