प्रधानधारया स्वर्गे सा च मन्दाकिनी स्मृता
क्षीरतुल्यजला शश्वदत्युत्तुङ्गतरङ्गिणी
स्वर्गाद्धिमाद्रिमार्गेण पृथिवीमागता मुदा
शुद्धस्फटिकसंकाशा बहुवेगवती सती
अहो सगरवंशेभ्यो निर्वाणमुक्तिदायिनी
अतोऽपि मृत्युसमये सतां पुण्यस्वरूपिणाम्
गङ्गासोपानमारुह्य सन्तो यान्ति निरामयम् ।। 4.34.
दैवात्पुरा प्राक्तनेन मग्नं चेत्कृतपातकैः
ततो भोगो भवेत्तेषां निश्चितं पापपुण्ययोः
ततः पुण्यवतां गेहे लब्ध्वा जन्म च भारते
मृतद्विजानां देहांश्च दैवाच्छूद्रा वहन्ति चेत्
ततस्तेषां च साहाय्यं करोति हरिरूपिणी
जन्म पुण्यवतां गेहे कारयित्वा च भारते
यात्रां कृत्वा तु यः शुद्धौ स्नातुं याति सुरेश्वरीम्
गङ्गां प्राप्यानुषङ्गेण स्नाति चेत्समलो नरः
कलौ पञ्च सहस्राब्दं स्थितिस्तस्याश्च भारते
कलौ दशसहस्राणि वर्षाणि प्रतिमा मम 4.34.
अतलं याति या धारा सा च भोगवती स्मृता
आकरामूल्यरत्नानां मणीन्द्राणां च संततम्
स्वयं देवी च वैकुण्ठं वेष्टयित्वा च संततम्
अस्या विनाशः प्रलये नास्त्येव दुहितुर्मम
इत्येवं कथितं सर्वं जाह्नवीजन्म पुण्यदम्
नारायणश्च ब्रह्माणमुवाच कृपया पुनः
श्रीनारायण उवाच अत्र स्नात्वाऽभिशप्तस्त्वं पूतो भव ममाज्ञया
त्वं चेत्सत्यं स्वयं पूतः स्पर्शं वाञ्छन्ति तानि ते
तथापि शापमुक्तस्त्वमत्र प्रकृतिहेलनात्
शीघ्रं त्वं गच्छ गोलोकं ममालयं परात्परम्
प्रकृतिं भज कल्याण सृष्टिबीजस्वरूपिणीम्
तव मन्त्रं न गृह्णन्ति केऽपि वेश्याऽभिशापतः
त्वमेव जगतां धाता स्वात्मारामश्च योषितः