सततं त्वन्मनस्कां मां दासीं जन्मनि जन्मनि 4.33.
इत्युक्त्वा मोहिनी सद्यो जगत्स्रष्टुश्च ब्रह्मणः
विज्ञाय समयं धाता तामुवाच भयातुरः
ब्रह्मोवाच न कुरु त्वं च त्रैलोक्ये स्त्रीजातीनामपत्रपाम्
त्यज मामम्बिके पुत्रं वृद्धं निष्काममेव च
निषेकाल्लभते पत्नी गुरुं भर्तुः शुभाशुभम्
त्वया सह मम रते निबन्धो नास्ति सुव्रते
इत्युक्तवन्तं ब्रह्माणं स्मरन्तं मत्पदाम्बुजम्
एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रं स्थानं तत्सुमनोहरम्
अत्रिः पुलस्त्यः पुलहो वसिष्ठः क्रतुरंगिराः
आसुरिश्च प्रचेताश्च स्वयं शुक्रो बृहस्पतिः 4.33.
सनकश्च सनन्दश्च कर्दमश्च सनातनः
शातातपः पिप्पलश्च शंकुः शुक्रः पराशरः
दुर्वासाश्च जरत्कारुरास्तीकश्च विभाण्डकः
दृष्ट्वैतांश्च तपोनिष्ठानागतांश्च मुनीश्वरान्
तत्रोवास जगद्धाता तद्धामपार्श्वतश्च सा
आशिषं युयुजे ब्रह्मा वासयामास तान्विभुः
पप्रच्छुर्मुनयो देवं कथमेषा तवान्तिके
श्रुत्वा मुनीनां वचनमुवाच तान्प्रजापतिः
अपूर्वं नृत्यगीतं च चिरं कृत्वा शुभावहा इत्युक्त्वा जगतां धाता जहास मुनि संसदि
जहसुर्मुनयः सर्वे सर्वज्ञास्तत्र राधिके 4.33.
सद्यश्चुकोप कुलटा हास्यव्याजेन संसदि
रक्तपङ्कजनेत्रा च कोपप्रस्फुरिताधरा संबोध्योवाच ब्रह्माणं मृत्युकन्या यथा रुषा
मोहिन्युवाच
किं वा वेदप्रणिहितं कर्म किं तद्विपर्ययम्
स्वकन्यायां यत्स्पृहा स कथं हससि नर्तकीम्
सतां कर्म विरुद्धं यत्तदत्यन्तविडम्बनम्
यतो हससि गर्वेण ततोऽपूज्यो भवाचिरम्
निबोध वचनं ब्रह्मन्वेश्यायाश्च तु सांप्रतम्
भविता तस्य विघ्नश्च स यास्यत्युपहास्यताम्