तवाश्लेषणमात्रेण विज्वराऽहं सुनिश्चितम्
सन्तो गर्वं न कुर्वन्ति कर्मसाध्याश्च जीविनः
करं गृह्णाति नृपतिः कर्मणा ददति प्रजाः
कर्मणा वाहकाः केचित्केचिद्वाहनपालकाः
कश्चिच्छच्याश्च जठरं तव पुत्राश्च केचन
केचिद्भवन्ति कृमयो विष्ठायां दैवदोषतः
केचित्प्रयान्ति नरकं विण्मूत्रे तत्र पच्यते
केचित्सुरा नराः केचित्केचिच्च क्षुद्रजन्तवः
केचिद्भूपा वैश्यशूद्राः केचिच्च म्लेच्छजातयः 4.32.
केचिन्मूर्खाः केचिदन्धाः स्वाङ्गहीनाश्च केचन
केचित्पठन्ति सर्वार्थं जानन्ति गुरुवक्त्रतः
तपस्वी नवघाती च त्वं च ब्रह्मा च कर्मणा
काचिद्वेश्या तदाहारं भुङ्क्ते कृत्वाऽङ्ग विक्रयम्
येषामालिङ्गनेनैव कर्मणां खण्डनं भवेत्
तत्कर्मफलबीजं च सर्वेषां जनको हरिः
सर्वेभ्यो बलवान्नित्यं कर्मरूपी जनार्दनः
जगत्स्रष्टुरीश्वरस्य पादाब्जं द्रष्टुमागता
तमीश्वरं पतिं कर्तुमिच्छया स्वयमागता
कस्यचित्पादरजसा यशसा भान्ति योषितः 4.32.
स्वयं विधाता जगतां चकम्पे कुलटाभयात्
स्वाङ्गं च दर्शयामास कामबाणप्रपीडिता
आविर्भूय पञ्च बाणान्निचिक्षेप च ब्रह्मणि
उन्मत्तबीजं ज्वलदं शश्वच्चेतनहारकम्
किंकरान्प्रेषयामास संमोहाय पितुर्मुदा
नियुज्याभ्यन्तरं गत्वा तद्विकारं चकार ह । षट्पदः सुन्दरं सूक्ष्मं जुगुञ्जे पुरतः स्थितः
सततं मुदितस्तत्र बभ्राम च मधुः स्वयम्
ददर्श मोहिनी भावं प्रहस्य च पुनः पुनः
विधाता बुबुधे सर्वं सर्वबन्धनिबन्धनम् 4.32.
तुष्टाव मनसा कृष्णं शान्तं हृत्पङ्कजस्थितम्
अतीव कमनीयं च किशोरं स्थिरयौवनम्