धनायुःप्राणयशसां नाशिनी दुःखदायिनी
निष्ठुरा नवघातिभ्यः सर्वापद्बीजरूपिणी
परद्रोहाद्यथा संपत्कुलटाप्रेम तत्समम्
यो विश्वसेत्तां संमूढो विपत्तस्य पदेपदे
यूनां संपत्स्वरूपा च विषतुल्या तपस्विनाम्
तवैव कर्म योग्यं च युवानं पश्य सुन्दरि
विदग्धाया विदग्धेन संगमो गुणवान्भवेत्
अस्वतन्त्रः पराधीनः का रतिः पुंश्चलीषु मे
नात्राऽहं च जगत्स्रष्टा तस्मात्तव पिता सदा 4.32.
स्वर्वैद्यौ चंद्रतनयं दितिपुत्रांश्च सुंदरान्
या मां यासि हि तांस्त्यक्त्वा सा विदग्धा च कामुकी
स्त्री चेत्प्रयाति पुरुषं विपरीतं विडम्बनम्
स्वयं प्रार्थयते स्वामी न तु स्वामिनमेव च
भवेद्दूरं स्वल्पमूल्यं रत्नं स्वयमुपस्थितम्
लोकाचारेषु वेदेषु न स्त्री याति परप्रियम्
स पूज्यो न भवेत्पूज्यो यद्रतिः परवस्तुषु
स्वेन्द्रियाः शत्रवः सर्वे शत्रुता यन्निमित्ततः
कृते वेदविरुद्धे च मित्रं शत्रुर्भवेद्ध्रुवम्
हरौ तुष्टे जगत्तुष्टं तस्मिन्रुष्टे भवो रिपुः 4.32.
स्वकीयाचरणात्सर्वं भवे भवति कर्मणः
दुःशीला पुंश्चली निन्द्या सुशीला च पतिव्रता
तासामेवंविधा नास्ति स्वयं याति परप्रियम्
भवे रत्यै स्वयं दृष्ट्वा वेषं कृत्वा प्रयाति तम्
वैकुल्यान्नहि तत्साध्यं सामान्यमेव केवलम् वक्तुं समुद्यता सा च कोपप्रस्फुरिताधरा
मोहिन्युवाच
त्वया निबोधिता नीतिर्मनो मे न स्थिरं भवेत्
त्वद्वक्त्रदृष्टिमात्रेण सर्वे जाराश्च विस्मृताः
निषिषेध च मां रम्भा प्रददौ मन्त्रमीदृशम्
समधुस्तव शापेन स जगाम हतोद्यमः 4.32.
सर्वाङ्गेष्वेव मे जाड्यं बभूव सांप्रतं विभो