पतिसाध्यकराशेषरूपाधार गुणाश्रय
शश्वद्योनिकृताधार स्त्रीसंदर्शनवर्धन
अकृपा येषु तेऽनर्थास्तेषां ज्ञानविनाशनम्
तपस्विनां च तपसां विघ्नबीजावलीलया
तपःसाध्याश्चाराध्याश्च सदैवं पाञ्चभौतिकाः
मोहिनीत्येवमुक्त्वा तु मनसा सा विधेः पुरः
उक्तं माध्यंदिने कान्ते स्तोत्रमेतन्मनोहरम्
स्तोत्रमेतन्महापुण्यं कामी भक्त्या यदा पठेत्
चेष्टां न कुरुते कामः कदाचिदपि तं प्रियम् वनितां लभते साध्वीं पत्नीं त्रैलोक्यमोहिनीम्
श्रीकृष्ण उवाच चकार शरसंधानमन्तरिक्षे स्थितः स्वयम्
मन्त्रपूतं महास्त्रं च चिक्षेप पितरं मुदा
क्षणं निरीक्षणं चक्रे मोहिन्यास्ये पुनःपुनः
बुबुधे मनसा सर्वं चरितं मन्मथस्य च
हे काम यौवनोन्मत्त मूढैश्वर्येण गर्वित
हतोद्यमो जगामाशु मन्मथो मधुना सह
इत्युवाच जगद्धाता मोहिनीं मदनातुराम्
ब्रह्मोवाच ज्ञातस्तवाभिप्रायश्च नाहं योग्योऽस्य कर्मणः
वेदे जुगुप्सितं कर्म तदेव कर्तुमक्षमः
अकीर्तिं वेदवक्तुश्च निन्द्यं च किमतः परम् 4.32.
श्रुतौ श्रुतमिति त्याज्या सर्वदैव तपस्विनाम्
धनायुःप्राणयशसां नाशिनी दुःखदायिनी
निष्ठुरा नवघातिभ्यः सर्वापद्बीजरूपिणी
परद्रोहाद्यथा संपत्कुलटाप्रेम तत्समम्
यो विश्वसेत्तां संमूढो विपत्तस्य पदेपदे
यूनां संपत्स्वरूपा च विषतुल्या तपस्विनाम्
तवैव कर्म योग्यं च युवानं पश्य सुन्दरि
विदग्धाया विदग्धेन संगमो गुणवान्भवेत्
अस्वतन्त्रः पराधीनः का रतिः पुंश्चलीषु मे
नात्राऽहं च जगत्स्रष्टा तस्मात्तव पिता सदा 4.32.
स्वर्वैद्यौ चंद्रतनयं दितिपुत्रांश्च सुंदरान्