निम्बारण्ये मधुवने जम्बीरकानने तथा
बदरीकानने बिल्ववने नारिङ्गकानने
मन्दारकानने तालवने चूतवने तथा
आम्रातकवने जम्बूगहने शालकानने
न्यग्रोधगहने घोरे तथा श्रीखण्डकानने
एवं रेमे कौतुकेन कामात्त्रिंशद्दिवानिशम्
न कामिनीनां कामश्च शृङ्गारेण निवर्तते
जग्मुर्देवाः स्वगेहं च देव्यश्च मुनयस्तथा 4.28.
गेहे गेहे नृपेन्द्राणां लेभिरे जन्म भारते
श्रीनारायण उवाच अतिप्रौढाश्च मानिन्यो नेश्वरं मेनिरे पतिम्
काश्चिदूचुरहो कृष्ण सस्मिता वक्रलोचनाः
काश्चिदूचुरये कृष्ण स्वक्रोडेऽस्मांश्च कुर्विति
उवाच काचिद्दर्पेण प्रमत्ता प्राणवल्लभम्
उवाच काचिदीशं तं सिन्दूरं देहि मामिति
कृत्वा कुन्तलसंस्कारं कुरु मे कबरीमिति
स्वांगवेषविधायिन्यो भूषार्थं श्रुतिमूलयोः
पश्यन्ती तन्मुखाम्भोजं सस्मिता मैथुनाय च
जहार पीतवसनं कृत्वा नग्नं च कामिनी
अलक्तकद्रवं देहि पादयोर्नखरेषु च 4.29.
नानाचित्रविचित्राढ्यां करु पत्रावलीमिति
माधवो राधया सार्द्धमन्तर्धानं चकार ह
कलामानप्रकारं च शृंगारं च चकार ह
तटे तटे नदीनां च सर्वजन्तुविवर्जिते
कालिन्दे च पुलिन्दे च मन्दिरे गन्धमादने
पुष्पभद्रापुलिनजे पुष्पोद्याने सुपुष्पिते
जगाम मलयद्रोणीं रम्यां चन्दनवायुना
अतीव सुखसंभोगान्मूर्च्छां संप्राप्य राधिका
दृष्ट्वा तां मूर्च्छितां कृष्णो घनश्रोणिपयोधराम्
चेतनां कारयामास कृत्वा वक्षसि तन्द्रिताम् 4.29.
कबरीं रचयामास किंचिद्वामेन वक्रताम्