गोपीभिः सह जग्मुश्च मायाः श्रीकृष्णरूपिकाः
जलं ददौ राधिकायै सकामो माधवः स्वयम्
वस्त्रं जग्राह तस्याश्च सा च नग्ना बभूव ह
सिन्दूरपक्षकं लुप्तं वेषं च जलताडनैः
तां च नग्नां समाश्लिष्य निममज्ज जले हरिः
तां च नग्नां दर्शयित्वा गोपिकां क्रीडया नताम्
सा वेगेन समुत्थाय बलाज्जग्राह माधवम्
गृहीत्वा पीतवसनं तं चकार दिगम्बरम्
हरिं पुनः समाकृष्य प्रेषयामास पाथसि 4.28.
उत्थाय माधवः शीघ्रं तां गृहीत्वा प्रहस्य च एवं ता मूर्तयः सर्वा गोपीभिः सह कौतुकात्
तीरं गत्वा तया सार्धं हरिर्नग्नश्च मग्नया
राधिकायै ददौ वस्त्रं रम्यां मालां च माधवः
चन्दनागुरुकस्तूरीं सर्वाङ्गे कुङ्कुमान्विताम्
निर्माय चूडां ललितां कामिनीं चित्तमोहिनीम्
श्रीकृष्णो राधिकायाश्च कबरीं सुमनोहराम्
ददौ ललाटे सिन्दूरं कस्तूरीबिन्दुभिः सह
नखाङ्गं स्तनयोरूर्वोरुरस्येव घनं मुदा
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमानां द्रवेण सः 4.28.
पुनराश्लेषणं कृत्वा ददौ मालां गले पुनः
अलक्तकं चरणयोर्नखेषु च ददौ पुनः
पुनः प्रजग्मुस्ता मत्ताः सुन्दरं रासमण्डलम्
माधवीकेतकीकुन्दमालतीनां मनोहरैः
दृष्ट्वा च स्फुटितं पुष्पं चयनं कर्तुमीश्वरी
काश्चिन्नियोजयामास मालानिर्माणकर्मणि
माला चन्दनताम्बूलं गोपीदत्तं च सुन्दरी
काश्चिन्नियोजनं चक्रुः कृष्णसङ्गीतकर्मणि
एवं रासे रतिं कृत्वा लीलया हरिणा सह
पुष्पोद्यानेषु रम्येषु सरसां च तटेषु च 4.28.
अतीव निर्जनस्थाने श्मशाने गिरिगह्वरे
भाण्डीरे श्रीवने रम्ये कदम्बकानने तथा