इति ब्रह्मवैवर्त्ते ब्रह्मकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव तत्पश्चाद्वक्षसः परमात्मनः
सर्वसाक्षी च सर्वज्ञः सर्वेषां सर्वकर्मणाम्
धर्मज्ञानयुतो धर्मो धर्मिष्ठो धर्मदो भवेत्
श्रीकृष्णपुरतः स्थित्वा प्रणम्य दण्डवद्भुवि
श्रीधर्म उवाच कृष्णं विष्णुं वासुदेवं परमात्मानमीश्वरम्
गोपेश्वरं च गोपीशं गोपं गोरक्षकं विभुम्
गोगोपगोपीमध्यस्थं प्रधानं पुरुषोत्तमम्
इत्युच्चार्य्य समुत्तिष्ठन्रत्नसिंहासने वरे
चतुर्विशतिनामानि धर्मवक्त्रोद्गतानि च
मृत्युकाले हरेर्नाम तस्य साध्यं लभेद् धुवम् 1.3.
नित्यं धर्मस्तं घटते नाधर्मे तद्रतिर्भवेत्
तं दृष्ट्वा सर्वपापानि पलायन्ते भयेन च
इति ब्रह्मवैवर्त्ते धर्मकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव कन्यैका धर्मस्य वामपार्श्वतः
आविर्बभूव तत्पश्चान्मुखतः परमात्मनः
कोटिपूर्णेन्दुशोभा ढ्या शरत्पङ्कजलोचना
सस्मिता सुदती श्यामा सुन्दरीणां च सुन्दरी
वागधिष्ठातृदेवी सा कवीनामिष्टदेवता
गोविन्दपुरतः स्थित्वा जगौ प्रथमतः सुखम्
कृतानि यानि कर्माणि कल्पेकल्पे युगेयुगे
सरस्वत्युवाच रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम् ।। 1.3.
रासेश्वरं रासकरं वरं रासेश्वरीश्वरम्
रासायासपरिश्रान्तं रासरासविहारिणम्
प्रणम्य च तमित्युक्त्वा प्रहृष्टवदना सती
इति वाणीकृतं स्तोत्रं प्रातरुत्थाय यः पठेत
इति ब्रह्मवैवर्ते सरस्वतीकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम् आविर्बभूव मनसः कृष्णस्य परमात्मनः
पीतवस्त्रपरीधाना सस्मिता नवयौवना स्वर्गे च स्वर्गलक्ष्मीश्च राजलक्ष्मीश्च राजसु
सा हरेः पुरतः स्थित्वा परमात्मानमीश्वरम्
महालक्ष्मीरुवाच सत्याधारं च सत्यज्ञं सत्यमूलं नमाम्यहम्
इत्युक्त्वा श्रीहरिं नत्वा सा चोवास सुखासने
आविर्बभूव तत्पश्चाद् बुद्धेश्च परमात्मनः 1.3.