कटाक्षकामबाणैश्च विद्धः क्रीडारसोन्मुखः
पपात मुरली तस्य क्रीडाकमलमुज्ज्वलम्
क्षणेन चेतनां प्राप्य ययौ राधान्तिकं मुदा
श्रीकृष्णस्पर्शमात्रेण संप्राप्य चेतनां सती
मनो जहार राधायाः कृष्णस्तस्य च सा मुने
रत्नप्रदीपसंयुक्तं रत्नदर्पणसंयुतम्
कर्पूरान्वितताम्बूलैर्भोगद्रव्यैः समन्वितम्
राधया दत्तताम्बूलं चखाद मधुसूदनः
दत्तं चर्वितताम्बूलं राधायै प्रभुणा मुदा
राधाचर्वितताम्बूलं ययाचे माधवो मुदा 4.28.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र सकामः सुरतोन्मुखः
शृङ्गाराष्टप्रकारं च विपरीतादिकं विभुः
कामशास्त्रेषु यद्गोप्यं चुम्बनाष्टविधं परम्
अङ्गैरङ्गानि प्रत्यङ्गैः प्रत्यङ्गानि स्मरातुरः
शृङ्गारकुशलौ तौ तु कामशास्त्रसुपण्डितौ
एवं गृहे गृहे रम्ये नानामूर्तिं विधाय च
गोपीनां नव लक्षाणि गोपानां च तथैव च
मुक्तकेशानि नग्नानि विच्छिन्नभूषणानि च
कङ्कणानां किंकिणीनां वलयानां च नारद
एवं कृत्वा स्थलक्रीडां ययुस्तानि जलं मुदा 4.28.
तूर्णं जलात्समुत्थाय वासांसि परिधाय च
चन्दनागुरुकस्तूरीद्रव्याणि पुष्पमालिकाः
सकर्पूरं च ताम्बूलं भुक्त्वा सर्वाणि कौतुकात्
काचित्कामातुरा कृष्णं बलादाकृष्य कौतुकात्
काचित्कामप्रमत्ता च नग्नं कृत्वा तु माधवम्
युक्तिं शृण्वित्येवमुक्त्वा काचित्संगृह्य स्वामिनम्
सस्मितं सकटाक्षं च मुखचन्द्रं स्तनोन्नतम्
काचित्कान्तं करे कृत्वा संस्थाप्य श्रोणिदेशतः
काचिच्चूडां समाकृष्य मयूरपिच्छकं ददौ
प्रददौ स्वामिने कामात्प्रेमवर्धनहेतवे 4.28.