जानक्युवाच सदा शंकरयुक्ते च पतिं देहि नमोऽस्तु ते
सृष्टिस्थित्यंतरूपेण सृष्टिस्थित्यन्तरूपिणी
हे गौरि पतिमर्मज्ञे पतिव्रतपरायणे
सर्वमंगलमाङ्गल्ये सर्वमंगलसंयुते
सर्वप्रिये सर्वबीजे सर्वाशुभविनाशिनि
परमात्मस्वरूपे च नित्यरूपे सनातनि
क्षुत्तृष्णेच्छा दया श्रद्धा निद्रा तन्द्रा स्मृतिः क्षमा
लज्जा मेधा तुष्टिपुष्टी शान्तिसंपत्तिवृद्धयः
दृष्टादृष्टस्वरूपे च तयोर्बीजफलप्रदे 4.27.
शिवे शंकरसौभाग्ययुक्ते सौभाग्यदायिनि
स्तोत्रेणानेन याः स्तुत्वा समाप्तिदिवसे शिवाम्
इह कान्तसुखं भुक्त्वा पतिं प्राप्य परात्परम्
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते सीताकृतं पार्वतीस्तोत्रम् देवीं प्रणम्य स्तुत्वा च व्रतं पूर्णं चकार ह
गोसहस्रं ब्राह्मणेभ्यः सुवर्णशतकं मुदा
ब्राह्मणानां सहस्रं च भोजयामास सादरम्
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी
ईषद्धास्यप्रसनास्या योगिनीशतसंयुता
दृष्ट्वा गोपाङ्गना देवीं प्रणेमुश्च मुदाऽन्विताः 4.27.
गोपिकाभ्यो वरं दत्त्वा ताः संभाष्य च सादरम्
पार्वत्युवाच व्रतं ते लोकशिक्षार्थं मायामानुषरूपिणि
गोलोकनाथं गोलोकं श्रीशैलं गिरिजातटम्
चरितं रतिचोरस्य स्त्रीणां मानसहारकम्
श्रीकृष्णार्धाङ्गसंभूता कृष्णतुल्या च तेजसा
भवती च हरेः प्राणा भवत्याश्च हरिः स्वयम्
षष्टिवर्षसहस्राणि ब्रह्मा तप्त्वा तपः पुरा
कृष्णाज्ञया च त्वं देवि गोपीरूपं विधाय च
सुयज्ञो हि नृपश्रेष्ठो मनुवंशसमुद्भवः
त्रिःसप्तकृत्वो निर्भूपां चकार पृथिवीं भृगुः 4.27.
शंकरात्प्राप्य त्वन्मन्त्रं सिद्धं कृत्वा च पुष्करे
बभञ्ज दर्पाद्दन्तं च गणेशस्य महात्मनः