कृष्णप्रिये मधुमति चम्पे चन्दननन्दिनि
सर्वा राधाज्ञया तूर्णं समुत्थाय जलात्क्रुधा
एतासां सहचारिण्यो गोप्यस्तूर्णं सहस्रशः
वेगेन दुद्रुवुः सर्वाः श्रीदामानं च बालिकाः
जगाम शीघ्रं श्रीदामा यत्र गोपाः सहांशुकाः
वस्त्रचोरांश्च गोपांश्च वेष्टयामासुराशु ताः
श्रीकृष्णसहितान्बालान्वरयामासुराशु च
माधवः स्थापयामास स्कन्धे स्कन्धे तरोस्तथा
वस्त्राणां पुंजिकाः सर्वाः स्कन्धेषु विनिधाय च 4.27.
श्रीकृष्ण उवाच वस्त्रयाञ्चां प्रकर्तुं च कुरुताशु पुटाञ्जलिम्
गत्वा वदत युष्माकमीश्वरीमथ राधिकाम्
अन्यथाऽहं न दास्यामि युष्मभ्यमंशुकानि च
व्रताराध्या च या देवी सा वा मे किं करिष्यति
श्रीकृष्णवचनं श्रुत्वा ताः सर्वा गोपकन्यकाः
चक्रुर्निवेदनं गत्वा यदुवाच हरिः स्वयम्
श्रुत्वा तासां च वचनं पुलकाञ्चितविग्रहा
जले योगासनं कृत्वा दध्यौ कृष्णपदाम्बुजम्
स्मारंस्मारं पदाम्भोजं साऽश्रुसंपूर्णलोचना
हे दीनबन्धो दीनेश सर्वेश्वर नमोऽस्तु ते ।। 4.27.
गोपेश गोसमूहेश यशोदानन्दवर्धन
शतमन्योर्मन्युभग्न ब्रह्मदर्पविनाशक
शिवानन्तेश ब्रह्मेश ब्राह्मणेश परात्पर
चराचरतरोर्बीज गुणातीत गुणात्मक
अणिमादिकसिद्धीश सिद्धेः सिद्धिस्वरूपक
यदनिर्वचनीयं च वस्तु निर्वचनीयकम्
अहं सरस्वती लक्ष्मीर्दुर्गा गङ्गा श्रुतिप्रसूः
स्पर्शने यस्य भृत्यानां ध्यानेन च दिवानिशम्
इत्येवमुक्त्वा सा देवी जले संन्यस्य विग्रहम्
राधाकृतं हरेः स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः 4.27.
विपत्तौ यः पठेद्भक्त्या सद्यः संपत्तिमाप्नुयात्