इत्युक्त्वा च नमस्कारं कृत्वा दत्त्वा च दक्षिणाम्
श्रीनारायण उवाच भक्त्या गोपाङ्गनाः सर्वाः सर्वाभीष्टफलप्रदाम्
जगत्येकार्णवे घोरे रुद्रसूर्यविवर्जिते
दत्तं पुरा ब्रह्मणे च हरिणा जलशायिना
नाभिपद्मे जगत्स्रष्टा मधुना कैटभेन च
ब्रह्मोवाच जये मे मङ्गलं देहि नमस्ते सर्वमङ्गले
दैत्यनाशार्थवचनो दकारः परिकीर्तितः
रेफो रोगघ्नवचनो गश्च पापघ्नवाचकः
स्मृत्युक्ति स्मरणाद्यस्या एते नश्यन्ति निश्चितम् 4.27.
विपत्तिवाचको दुर्गश्चाकारो नाशवाचकः
दुर्गो दैत्येन्द्रवचनोऽप्याकारो नाशवाचकः
शश्च कल्याणवचन इकारोत्कृष्टवाचकः
श्रेयःसङ्घोत्कृष्टदात्री शिवा तेन प्रकीर्तिता
शिवो हि मोक्षवचनश्चाकारो दातृवाचकः
अभयो भयनाशोक्तश्चाकारो दातृवाचकः
राज्यश्रीवचनो माश्च याश्च प्रापणवाचकः
माश्च मोक्षार्थवचनो याश्च प्रापणवाचकः
नारायणार्धाङ्गभूता तेन तुल्या च तेजसा
निर्गुणस्य च नित्यस्य वाचकश्च सनातनः 4.27.
जयः कल्याणवचनो याकारो दातृवाचकः
सर्व मङ्गलशब्दश्च संपूणैश्वर्यवाचकः
नामाष्टकमिदं सारं नामार्थसहसंयुतम्
तस्मै दत्त्वा निद्रितश्च बभूव जगतां पतिः
स्तोत्रेणानेन स ब्रह्मा स्तुतिं नत्वा चकार ह
श्रीकृष्णकवचं दिव्यं सर्वरक्षणनामकम्
स्तोत्रं कुर्वन्ति निद्रां च संरक्ष्य कवचेन वै
तत्राजगाम भगवान्वृषरूपी जनार्दनः
सरथं शंकरं मूर्ध्नि कृत्वा च निर्भयं ददौ
स्तोत्रस्यैव प्रभावेण संप्राप्य कवचं विधिः 4.27.
ब्रह्मा ददौ महेशाय स्तोत्रं च कवचं वरम्