प्रणतं पादपद्मे ते पश्य मां शरणागतम्
भक्तिहीनं क्रियाहीनं विधिहीनं च वेदतः
वेदोक्तविहिताऽज्ञानात्स्वाङ्गहीने च कर्मणि
इति स्तुत्वा तं प्रणम्य दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम्
कृत्वा व्रतोपवासं च यदि निद्रां निषेवते
अन्नं हि प्राणिनां प्राणा ब्रह्मणा निर्मितं पुरा 4.26.
एवं यः कुरुते भक्त्या भारते व्रतमुत्तमम्
मातरं भ्रातरं चैव श्वश्रूं च श्वशुरं सुताम्
इति श्रीब्रह्मववर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादे एकादशीव्रतनिरूपणं नाम षड्विंशोऽध्यायः
श्रीनारायण उवाच गोपीनां वस्त्रहरणं वरदानं मनीषितम्
हेमन्ते प्रथमे मासि गोपिकाः काममोहिताः
स्नात्वा सूर्यसुतातीरे पार्वतीं वालुकामयीम्
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैश्च मनोहरैः
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्वस्त्रैर्नानाफलैर्मुने
हे देवि जगतां मातः सृष्टिस्थित्यन्तकारिणि
मन्त्रेणानेन देवेशीं परिहारं विधाय च
मन्त्रस्तु सामवेदोक्तोऽयातयामः सबीजकः
पुष्पं माल्यं च नैवेद्यं धूपं दीपं तथा शुभम्
प्रवालमालया भक्त्या चेमं मन्त्रं सहस्रधा 4.27.
सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये सर्वकामप्रदे शिवे
इत्युक्त्वा च नमस्कारं कृत्वा दत्त्वा च दक्षिणाम्
श्रीनारायण उवाच भक्त्या गोपाङ्गनाः सर्वाः सर्वाभीष्टफलप्रदाम्
जगत्येकार्णवे घोरे रुद्रसूर्यविवर्जिते
दत्तं पुरा ब्रह्मणे च हरिणा जलशायिना
नाभिपद्मे जगत्स्रष्टा मधुना कैटभेन च
ब्रह्मोवाच जये मे मङ्गलं देहि नमस्ते सर्वमङ्गले
दैत्यनाशार्थवचनो दकारः परिकीर्तितः
रेफो रोगघ्नवचनो गश्च पापघ्नवाचकः
स्मृत्युक्ति स्मरणाद्यस्या एते नश्यन्ति निश्चितम् 4.27.
विपत्तिवाचको दुर्गश्चाकारो नाशवाचकः