प्रधानो वर्णनीयश्च सर्वमङ्गलकर्मणि
धात्री श्रीफलपत्रोत्थं विष्णुतैलं मनोहरम्
वाञ्छनीयं च सर्वेषां कर्पूरादिसुवासितम्
सर्वेषां प्रीतिजनकं सुमिष्टं मधुरं मधु
निर्मलं जाह्नवीतोयं सुपवित्रं सुवासितम्
इति षोडशोपचारान्दत्त्वा भक्तो मुदाऽन्वितः
नानाप्रकारपुष्पैश्च ग्रथितं शुक्लतन्तुना 4.26.
इति पुष्पाञ्जलिं दद्यान्मूलमन्त्रेण च व्रती
भक्त उवाच संसारसागरे घोरे मामुद्धर भयानके
शतजन्मकृतायासादुद्विग्नस्य मम प्रभो
प्रणतं पादपद्मे ते पश्य मां शरणागतम्
भक्तिहीनं क्रियाहीनं विधिहीनं च वेदतः
वेदोक्तविहिताऽज्ञानात्स्वाङ्गहीने च कर्मणि
इति स्तुत्वा तं प्रणम्य दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम्
कृत्वा व्रतोपवासं च यदि निद्रां निषेवते
अन्नं हि प्राणिनां प्राणा ब्रह्मणा निर्मितं पुरा 4.26.
एवं यः कुरुते भक्त्या भारते व्रतमुत्तमम्
मातरं भ्रातरं चैव श्वश्रूं च श्वशुरं सुताम्
इति श्रीब्रह्मववर्ते महापुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे नारायणनारदसंवादे एकादशीव्रतनिरूपणं नाम षड्विंशोऽध्यायः
श्रीनारायण उवाच गोपीनां वस्त्रहरणं वरदानं मनीषितम्
हेमन्ते प्रथमे मासि गोपिकाः काममोहिताः
स्नात्वा सूर्यसुतातीरे पार्वतीं वालुकामयीम्
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैश्च मनोहरैः
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्वस्त्रैर्नानाफलैर्मुने
हे देवि जगतां मातः सृष्टिस्थित्यन्तकारिणि
मन्त्रेणानेन देवेशीं परिहारं विधाय च
मन्त्रस्तु सामवेदोक्तोऽयातयामः सबीजकः
पुष्पं माल्यं च नैवेद्यं धूपं दीपं तथा शुभम्
प्रवालमालया भक्त्या चेमं मन्त्रं सहस्रधा 4.27.
सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये सर्वकामप्रदे शिवे