प्रभावोऽहं च सर्वेषामीश्वरः परिपालकः 4.25.
गोलोके वाऽथ वैकुण्ठे द्विभुजं च चतुर्भुजम्
यदुक्तं भक्तदत्तं च भक्षणीयं च तन्मम
अंबरीषं नृपश्रेष्ठं निरीहं तमहिंसकम्
दयां कुर्वंति ये सन्तः सततं सर्वजन्तुषु
भक्तानां हिंसकं शत्रुमहं रक्षितुमक्षमः
नारायण उवाच विषण्णमानसस्तस्थौ स्मरन्कृष्णपदाम्बुजम्
एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा भवान्या सह शंकरः
प्रणम्य तुष्टुवुः सर्वे परमात्मानमीश्वरम्
ब्रह्मोवाच भक्तापराधजनकं रक्ष ब्राह्मणपुङ्गवम्
महादेव उवाच कृतापराधं दीनं च पाहीमं शरणागतम् ।। 4.25.
पार्वत्युवाच सर्वेषामीश्वरस्त्वं च रक्ष विप्रं कृतागसम्
धर्म उवाच शिशुहेतोः शिशुं हन्ति पितेत्येवं कुतः प्रभो
इंद्र उवाच अपराधफलं भूतमधुना पातुमर्हसि
रुद्र उवाच कृतकुण्ठस्य मूलस्य पालनं कर्तुमर्हसि
दिक्पाल उवाच अपराधशमं कृत्वा सदा पाति सदीश्वरः
ग्रहा ऊचुः पीडां कुर्मो वयं शश्वत्पश्चात्त्वं पातुमर्हसि
मुनय ऊचुः दण्डं विधातुमेकस्य भवेल्लज्जा स्वजातिषु
अत्रिरुवाच न कं बिभेति त्रैलोक्ये तेजस्वी तेजसा तव
लक्ष्मीरुवाच स्तुवन्ति देव विप्राश्च न विप्रं हन्तुमर्हसि
सरस्वत्युवाच भगवन्स्वामी सर्वेषां सर्वांश्च पातुमर्हसि ।। 4.25.
पार्षदा ऊचुः भवेत्सर्वापदो यान्ति पाहीमं शरणागतम्
नर्तका ऊचुः भिक्षां नः सांप्रतं देहि परित्राणं द्विजस्य च
एतेषां स्तवनं श्रुत्वा प्रभुः शरणवत्सलः
श्रीभगवानुवाच विप्ररक्षां करिष्यामि युष्माकमाज्ञया ध्रुवम्
किं त्वयं यातु वैकुण्ठादम्बरीषालयं पुनः
विप्रस्तस्यातिथिर्भूत्वा निर्दोषं शप्तुमुद्यतः
पूर्णं वर्षमयं भीतो भ्रमत्येव भुवं मुदा
ततोऽहमुपवासी च भक्तोपवासकारणात्
ममाशिषा मुनिश्रेष्ठः सद्यो भवतु विज्वरः