का कस्य पत्नी कः कान्तः कस्या वा भुवनत्रये
मिथ्या पत्नी तवेयं च क्षणात्तेन गताधुना 4.24.
एकानंशा च भगिनी वसुदेवसुता हरेः
कल्पे कल्पे सुन्दरी सा तव पत्नी भविष्यति
कन्दली कदलीजातिर्भविष्यति महीतले
कल्पान्तरे शान्तरूपा तव पत्नी भविष्य ति
इत्येवमुक्त्वा शीघ्रं च विप्ररूपी जनार्दनः
मुनिः सर्वभ्रमं त्यक्त्वा तपस्यायां मनो दधे
दैत्यस्तालवनं गत्वा बभूव गर्दभाकृतिः
दैत्येन्द्रो विष्णुचक्रेण प्राणांस्त्यक्त्वा सुवाञ्छितम्
काले तिलोत्तमा भूत्वा जगाम स्वालयं पुनः
इत्येवं कथितं श्रुत्वा श्रीकृष्णाख्यानमुत्तमम् 4.24.
विशेषतस्तव मुखे ह्यतीव सुमनोहरम्
मृतायां मुनिकन्यायां शापाद्दुर्वाससो मुनेः
पपात धौतमूर्ध्वाच्च धार्यमाणं च वायुना
पृथिव्यां पतिते वस्त्रे तपस्त्यक्त्वा मुनीश्वरः
जगाम शोकाविष्टोऽपि तूर्णं जामातुराश्रमम्
गत्वाऽऽलयसमीपं च विप्रः कातरमानसः
श्वशरस्य स्वरं ज्ञात्वा दुर्वासा भयविह्वलः
प्रणम्य श्वशुरं शोकाद्विललाप भृशं पुनः
श्रुत्वा वार्तां शुचाऽऽविष्टः पपात धरणीतले
मृतं दृष्ट्वा स दुर्वासा मुने मनसि संकटम् 4.25.
संप्राप्य चेतनां शीघ्रमुवाच तं पुरः स्थितम्
महाशोकादश्रुपूर्णं रक्तपङ्कजलोचनम्
और्व उवाच स्वल्पदोषे बहुतरः कृतो दण्डस्त्वया कथम्
त्वज्जन्म शंकरांशेन शिष्यस्तस्य जगद्गुरोः
अनसूया महासाध्वी कमलांशा तव प्रसूः
गुणवाञ्जनको यस्य माता गुणवती सती
मम प्राणाधिका कन्या मुदा त्वयि समर्पिता
वाग्दुष्टायाश्च दण्डो हि परित्यागः श्रुतौ श्रुतः