परिहासेन कोपेन भ्रमेणावज्ञया मुने
स्त्रिया वाग्योनिदुष्टायाः कामतो भारते भुवि 4.24.
सर्वधर्मपरीता या कटूक्तिं कुरुते पतिम्
दत्त्वा कन्यां बोधयित्वा जगाम मुनिपुंगवः
सम्भोगेच्छावृते चित्ते कामी संप्राप कामिनीम्
शय्यां रतिकरीं कृत्वा मुनिश्रेष्ठो महामुने
नारीरसानभिज्ञः स्यादाजन्म मुनिपुंगवः
नानाप्रकारं शृङ्गारं चकार विधिपूर्वकम्
मूर्च्छां प्राप मुनिश्रेष्ठो बुबुधे न दिवानिशम्
विदग्धाया विदग्धेन बभूव संगमः समः
करोति कलहे नित्यं कन्दली स्वामिना सह सा तन्न बुबुधे किंचित्करोति कलहे स्पृहाम्
तातप्रदत्तज्ञानेन सा न शान्ता बभूव ह 4.24.
नित्यं कटूक्तिं कान्तं सा करोति हेतुना विना
तया कृतां कटूक्तिं च क्षमासंस्थां चकार ह
कटूक्तिशतकं पूर्णं तत्कालेन बभूव ह
पत्नीकटूक्त्या नियतं प्रदग्धं मानसं मुनेः
स्वात्मारामो दयालुश्च कोपं त्यक्तुं न स क्षमः
मुनेरिङ्गितमात्रेण भस्मसात्सा बभूव ह
शरीरे भस्मसाद्भूते प्रतिबिंबः स चात्मनः
जीव उवाच सर्वं जानासि सर्वज्ञः किमहं बोधयामि ते
सदुक्तिर्वा कटूक्तिर्वा कोपः संताप एव च
स्थौल्यं कार्श्यं च नाशश्च दृश्यादृश्यं समुद्भवम् 4.24.
सत्त्वं रजस्तम इति शरीरं त्रिगुणात्मकम्
किञ्चित्सत्त्वातिरिक्तं च किञ्चिदेव रजोधिकम्
सत्त्वोदयाच्च मुक्तीच्छा कर्मेच्छा च रजोगुणात्
कोपात्कटूक्तिर्नियतं कटूक्त्या शत्रुता भवेत्
को वा प्रियोऽप्रियः कः किं किं मित्रं को रिपुर्भवेत्
प्राणाधिकः प्रियः स्त्रीणां भर्तुः प्राणाधिका प्रिया
यद्गतं तद्गतं सर्वं कामदोषेण वै प्रभो
किं करोमि क्व यामीति भविता कुत्र जन्म मे