पूर्वजारं पतिं पुत्रं भ्रातरं पितरं प्रसूम्
न दानेन न मानेन सत्येन स्तवनेन वा
शयने भोजने चापि स्वप्ने ज्ञाने दिवानिशम्
शृङ्गारनिपुणानां च ध्यानसाध्या चिरं परम्
सर्वासां कुलटानां च चरित्रं कथितं मया 4.23.
मम सन्ति प्रियतरा गन्धर्वेषु सुरेषु च
विशेषतः शशधरे स्नेहो मे विद्यते परः
प्रियो मे कामसदृशो न भूतो न भविष्यति
इत्येवं कथितं सर्वमात्मनो योषितामपि
चन्द्रस्थानात्तव स्थानं समागत्य सुनिश्चितम्
श्रुत्वैवं बलिपुत्रश्च जहासोच्चैः पुनः पुनः
छलेन दर्शयामास कठिनं स्तनयोर्युगम्
श्रोणीं सुकठिनां रम्यां रम्भास्तम्भविनिन्दिनीम्
तस्य रूपं च वेषं च दर्शंदर्शं पुनःपुनः 4.23.
अतिकामातुरां दृष्ट्वा सुप्राज्ञो बलिनन्दनः
साहसिक उवाच कार्यान्तरं करिष्यामि सुचिरं स्थातुमक्षमः
कामिनीषु बलात्कारो न धर्मो धर्मिणां प्रिये
शृङ्गारं देहि वा गच्छ रतिं कर्तुं सुरान्तिके
दानवस्य वचः श्रुत्वा शुष्ककण्ठोष्ठतालुका
तिलोत्तमोवाच कथमेवं ब्रूहि त्वं मे कान्तः प्राणाधिकः प्रियः
त्वामेवं विमुखं कृत्वा यामि चन्द्रान्तिकं यदि
अवमन्य स्त्रियं मूढो यो याति पुरुषाधमः
तिलोत्तमावचः श्रुत्वा जहास बलिनन्दनः 4.23.
भावं विज्ञाय भावज्ञः कामशास्त्रविशारदः
जगाम च तया सार्धं गन्धमादनगह्ररम्
संस्थाप्य रत्नदीपांश्च धूपं च सुमनोहरम्
नानाप्रकारशृङ्गारं चकार काममोहितः
विपरीतरतौ तुष्टा बभूव रसिकेश्वरी
तिलोत्तमा कामभावाद्बलिपुत्रमुवाच ह
तिलोत्तमोवाच एवंभूतं शुभदिनं कदा मे भविता पुनः