शरत्पार्वणचन्द्रास्यं प्रसन्नं च प्रदर्शय
दृष्ट्वाऽऽर्त कामबाणेन मानसंक्षयकामिनी पतिस्त्वत्सदृशो नाथ कामिनीनां मनीषितः
बलिपुत्रोऽसि धर्मिष्ठो रूपवान्गुणवान्युवा ।। शृङ्गारनिपुणः कान्तः कामशास्त्रविशारदः
सदा मनोज्ञः स्त्रीणां त्वं सुवेषश्च स्वभावतः
शृङ्गारज्ञं गुणज्ञं त्वां युवानं रसिकं शुचिम् दातारमनुरक्तं च कान्तमिच्छति कामिनी।।4.23.
एते सर्वे गुणाः कान्त सन्ति कान्ते त्वयि ध्रुवम्
संतोषं ते करिष्यामि समागम्य विधोर्गृहात् अन्याश्लेषणमात्रेण भविता धर्मलङ्घना
याश्च धर्मान्न रक्षन्ति तासां च जीवनं वृथा ता एव मातृगर्भस्था न प्राज्ञाः पौरुषै रसैः
स्ववैद्यौमदनश्चन्द्रो मरुत्वान्नलकूबरः
दिवानिशं मानसं मे तेषां क्रीडां च चिन्तयेत्
चन्द्रशृङ्गारमाश्लेषमालापममृताधिकम्
तिलोत्तमावचः श्रुत्वा जहास बलिनन्दनः
साहसिक उवाच अतो वरा चाप्सरसां विदग्धरसिकेश्वरी
सुन्दोपसुन्दयोर्नाशः निमित्तेन प्रयत्नतः
सर्वं जानासि सर्वज्ञे विज्ञा सुरतकर्मणि 4.23.
अतिप्रियश्च को वा च कः स्वभावो वरानने
गन्धर्वाणां सुराणां च राज्ञां पुण्यवतामपि
असुरस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य सा तिलोत्तमा
सत्यं सारमन्तरस्थमव्यक्तमतिगोपनम्
स्त्रीजातीनां च सर्वासामुपहासकरं परम्
सर्वेषामपि दुर्ज्ञेयं चरितं योषितामपि
वेदवेदाङ्गशास्त्रान्तं सर्वं जानाति पंडितः
विषादप्यप्रियो वृद्धो रत्नादपि च योषिताम्
युवानं सुन्दरं दृष्ट्वा ह्यार्ता भवति पुंश्चली
निमेषरहिता तस्य लोचनाभ्यां पिबेन्मुखम् 4.23.
मनोऽतिलोलमस्थैर्यं सर्वाङ्गानि चकम्पिरे
संप्राप्य तं चेद्रहसि साऽऽलापं कुरुते स्फुटम्
तथा यदि वशं कर्तुं न शशाक जितेन्द्रियम्
दुःसाध्ये नायके दुःखं भवेदाजन्मजन्मनि
पुंश्चलीनामप्रियः कः कः प्रियो वा महीतले