(तु. ब्रह्मवैवर्त २.१०.४९) आमान्नं हरये दत्त्वा कृत्वा पाकं च खादति
अधिकारो न शूद्राणां हरेरप्यर्चने तथा
भस्मीभूतानि सर्वाणि भविष्यन्ति न संशयः
दत्त्वा विशिष्टजीवेभ्यो विशिष्टं फलमाप्नुयात् 4.21.
शूद्राणां द्विगुणं पुण्यं वैश्येभ्योऽन्नं प्रदाय च क्षत्त्रियाणां शतगुणं विप्रेभ्योऽन्नं प्रदाय च
विप्राणां च शतगुणं शास्त्रज्ञे ब्राह्मणे फलम्
स चान्नं हरये दत्त्वा भुङ्क्ते भक्त्या च सादरम्
तत्फलं लभते नूनं भक्तब्राह्मणभोजने
भवन्ति सिद्धाः शाखाश्च यथा मूलनिषेचनात्
सर्वे देवाश्च रुष्टाश्चेद्देवैः कः किं करिष्यति
गा वर्धयति नित्यं यस्तेन गोवर्धनः स्मृतः
नित्यं ददाति गोभ्यो यो नवीनानि तृणानि च
सर्वव्रतोपवासेषु सर्वेष्वेव तपःसु च
भुवः पर्यटने यत्तु सर्ववाक्येषु यद्भवेत् 4.21.
तत्पुण्यं लभते प्राज्ञो गोभ्यो दत्त्वा तृणानि च
ब्रह्महत्या भवेत्तस्य प्रायश्चित्ताद्विशुध्यति
तद्गुह्येषु स्वयं लक्ष्मीस्तिष्ठत्येव सदा पितः
तीर्थस्नातो भवेत्सद्यो जयस्तस्य पदेपदे
प्राणांस्त्यक्ता नरस्तत्र सद्यो मुक्तो भवेद्ध्रुवम्
ब्रह्महत्यासमं पापं भवेत्तस्य न संशयः
कालसूत्रं च ते यान्ति यावच्चन्द्रदिवाकरौ
आनन्दयुक्तो नन्दश्च तमुवाच स्मिताननः पौर्वापरीयं पूजेति महेन्द्रस्य महात्मनः
पूजयन्ति व्रजस्थाश्च महेन्द्रं पुरुषक्रमात् 4.21.
हस्ती समुद्रादादाय करेण जलमीप्सितम् 4.21.
यस्याज्ञया सदा वाति जगत्प्राणो जगत्त्रये 4.21.
निमेषाद्यस्य पतनं निर्गुणस्यात्मनः प्रभोः
पर्वतस्यमुनींद्राणां चकार पूजनं तदा 4.21.
स्तुत्वा नत्वा रामकृष्णौ मुनयो ब्राह्मणा ययुः 4.21.
यत्र गेहे स्तोत्रमिदं यश्च जानाति पुण्यवान्
सहामरगणं मोघं चकारस्तंभनं विभुः 4.21.