न तथाऽपि तदीशं तं ग्रस्तुं सर्पः क्षमो भवेत् 4.19.
निगूढं योगिनां सारं संशयच्छेदकारणम्
तत्याज शोकं नन्दश्च व्रजश्च व्रजयोषितः
बन्धुविच्छेदविषये प्रबोधे न स्थितं मनः
ददृशुस्तं सुप्रसन्ना व्रजाश्च व्रजयोषितः
अस्निग्धवस्त्रमस्निग्धमलुप्तचन्दनाञ्जनम्
मयूरपिच्छचूडं च वंशीवदनमच्युतम्
चुचुम्ब वदनाम्भोजं प्रसन्नवदनेक्षणा
निमेषरहिताः सर्वे ददृशुः श्रीमुखं हरेः
दावाग्निर्वेष्टयामास तैः सर्वैः सह गोकुलम् 4.19.
प्रणाशं मेनिरे सर्वे भयमापुश्च संकटे बाला गोप्यश्च संत्रस्ता भक्तिनम्रात्मकन्धराः
तथा रक्षां कुरु पुनर्दावाग्नेर्मधुसूदन
स्रष्टा पाता च संहर्ता जगतां च जगत्पते
यमः कुबेरः पवन ईशानाद्याश्च देवताः
मानवाश्च तथा दैत्या यक्षराक्षसकिंनराः
आविर्भावस्तिरोभावः सर्वेषां च तथेच्छया
वयं त्वां शरणं यामो रक्ष नः शरणागतान्
दूरीभूतस्तु दावाग्निः श्रीकृष्णामृतदृष्टितः
सर्वापदः प्रणश्यन्ति हरिस्मरणमात्रतः 4.19.
वह्नितो न भवेत्तस्य भयं जन्मनि जन्मनि
स्तोत्रमेतत्पठित्वा तु मुच्यते नात्र संशयः इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं लभेद्ध्रुवम्
श्रीनारायण उवाच जगाम श्रीहरिर्गेहं कुबेरभवनोपमम्
ब्राह्मणेभ्यो धनं नन्दः परिपूर्णं ददौ मुदा
नानाविधं मङ्गलं च हरेर्नामानुकीर्तनम्
एवं मुमुदिरे सर्वे वृन्दारण्ये गृहेगृहे
इत्येवं कथितं सर्वं हरेश्चरितमङ्गलम्
4.20 श्रीनारायण उवाच भुक्त्वा पीत्वाऽनुलिप्तश्च वृन्दारण्यं जगाम ह
क्रीडां चकार भगवान्कौतुकेन च तैः सह
तस्य प्रभावं विज्ञातुं विधाता जगतां पतिः
विज्ञाय तदभिप्रायं सर्वज्ञः सर्वकारकः