मूर्च्छां च प्राप सा शोकान्मृतेव च सरित्तटे
भूयोऽपि रोदनं कृत्वा भूयो मूर्च्छामवाप ह 4.19.
गोपाश्च गोपिकाश्चैव राधिकामतिमूर्च्छिताम् सर्वांश्च बोधयामास बलश्च ज्ञानिनां वरः
श्रीबलदेव उवाच
हे नन्द ज्ञानिनां श्रेष्ठ गर्गवाक्यस्मृतिं कुरु
विधातुः संविधातुश्च भुवि कस्मात्पराजयः
विद्यमानोऽप्यविदृश्यः संयोगो योगिनामपि
नाग्निग्रस्तो न हिंस्यश्चापीदमाध्यात्मिका विदुः
ज्योतिःस्वरूपस्य विभोर्नाद्यन्तमध्यमात्मनः
यन्नाभिपद्मजो ब्रह्मा तस्येशस्य ह्रदे विपत्
न तथाऽपि तदीशं तं ग्रस्तुं सर्पः क्षमो भवेत् 4.19.
निगूढं योगिनां सारं संशयच्छेदकारणम्
तत्याज शोकं नन्दश्च व्रजश्च व्रजयोषितः
बन्धुविच्छेदविषये प्रबोधे न स्थितं मनः
ददृशुस्तं सुप्रसन्ना व्रजाश्च व्रजयोषितः
अस्निग्धवस्त्रमस्निग्धमलुप्तचन्दनाञ्जनम्
मयूरपिच्छचूडं च वंशीवदनमच्युतम्
चुचुम्ब वदनाम्भोजं प्रसन्नवदनेक्षणा
निमेषरहिताः सर्वे ददृशुः श्रीमुखं हरेः
दावाग्निर्वेष्टयामास तैः सर्वैः सह गोकुलम् 4.19.
प्रणाशं मेनिरे सर्वे भयमापुश्च संकटे बाला गोप्यश्च संत्रस्ता भक्तिनम्रात्मकन्धराः
तथा रक्षां कुरु पुनर्दावाग्नेर्मधुसूदन
स्रष्टा पाता च संहर्ता जगतां च जगत्पते
यमः कुबेरः पवन ईशानाद्याश्च देवताः
मानवाश्च तथा दैत्या यक्षराक्षसकिंनराः
आविर्भावस्तिरोभावः सर्वेषां च तथेच्छया
वयं त्वां शरणं यामो रक्ष नः शरणागतान्
दूरीभूतस्तु दावाग्निः श्रीकृष्णामृतदृष्टितः
सर्वापदः प्रणश्यन्ति हरिस्मरणमात्रतः 4.19.
वह्नितो न भवेत्तस्य भयं जन्मनि जन्मनि