द्विगुणं ब्रह्महत्याया भविता तस्य किल्बिषम्
वंशायुर्यशसा हानिर्भविता तस्य निश्चितम्
त्वत्प्रमाणाः कीटसंघा दंशिष्यन्ति च संततम्
तस्य वंशोद्भवानां च त्वद्वंशाद्भविता भयम्
प्रणमिष्यन्ति भक्त्या ते मुच्यन्ते सर्वपातकात् 4.19.
मत्पदाङ्कं मूर्ध्नि दृष्ट्वा त्वां भक्त्या प्रणमिष्यति
सर्वेषां ज्ञातिसर्पाणां वरोऽद्य भव मद्वरात्
भयं त्यक्त्वा कथय मां त्वदीयं दुःखभञ्जनम् पुटाञ्जलियुतो भूत्वा तमुवाच भुजङ्गमः
भक्तिं स्मृतिं त्वत्पदाब्जे देहि जन्मनि जन्मनि
तद्भवेत्सफलं यत्र स्मृतिस्त्वच्चरणाम्बुजे
त्वत्पादध्यानयुक्तस्य यत्तत्स्थानं च तत्परम्
यदि त्वत्सेवया याति सफलो निष्कलोऽथवा
न सन्ति जन्ममरणरोगशोकार्तिभीतयः
वाञ्छा नास्त्येव भक्तानां त्वत्पादसेवनं विना 4.19.
पश्यन्ति भक्ताः किं चान्यत्सालोक्यादिचतुष्टयम्
तावत्त्वद्भावनेनैव त्वद्वर्णोऽहमनुग्रहात्
देशाद् दूरं च न्यक्कारं चकार दृढभक्तिमान्
स च उक्तश्च भक्तोऽहं न मां त्यक्तुं क्षमोऽधुना
सदोषं गुणयुक्तं मां सोऽधुना त्यक्तुमक्षमः
भयं न केभ्यः सर्वत्र तमनंतं गुरुं विना
स्वप्ने ध्यानेन पश्यंति चक्षुषोर्गोचरः स मे
सगुणत्वं च साकारो निराकारश्च निर्गुणः
सर्वेषामीश्वरः साक्षी सर्वात्मा सर्वरूपधृक्
स्तोतुं यमीशं ते जाड्याः सर्पः स्तोष्यति तं विभुम् 4.19.
खलस्वभावादज्ञानात्कृष्ण त्वं चर्वितो मया
न स्पृश्यो हि न चावर्यस्तथा तेजस्त्वमेव च
ओमित्युक्त्वा हरिस्तुष्टः सर्वं तस्मै वरं ददौ
तद्वंश्यानां च तस्यैव नागेभ्यो न भयं भवेत्
विषपीयूषयोर्भेदो नास्त्येव तस्य भक्षणे
स्तोत्रस्मरणमात्रेण सुस्थो भवति मानवः