इतो विदूरे भाण्डीरे वनाभ्यन्तरमेव च
विश्रान्तौ क्षुधितौ तौ च याचेतेऽन्नं च मातरः
गोपानां वचनं श्रुत्वा हृष्टानन्दाश्रुलोचनाः
नानाव्यञ्जनसंयुक्तं शाल्यन्नं सुमनोहरम्
रौप्ये कांस्ये राजते च पात्रे कृत्वा मुदाऽन्विताः
नानामनोरथं कृत्वा मनसा गमनोत्सुकाः
श्रीकृष्णं ददृशुर्गत्वा रामं च सह बालकम्
श्यामं किशोरवयसं पीतकौशेयवाससम्
शरत्पार्वणचन्द्रास्यं रत्नालंकारभूषितम्
रत्नकेयूरवलयरत्ननूपुरभूषितम् 4.18.
मालतीमालया कण्ठवक्षःस्थलविराजितम्
सुनखं सुकपोलं च पक्व बिम्बाधरं वरम्
शिखिपिच्छसमायुक्तं बद्धचूडं परात्परम्
ध्यानासाध्यं योगिनां च भक्तानुग्रहकातरम्
दृष्ट्वैवमीश्वरं भक्त्या प्रणेमुर्द्विजयोषितः
विप्रपत्न्य ऊचुः निर्गुणश्च निराकारः साकारः सगुणः स्वयम्
साक्षिरूपश्च निर्लिप्तः परमात्मा निराकृतिः
सृष्टिस्थित्यन्तविषये ये च देवास्त्रयः स्मृताः
यस्य लोम्नां च विवरे चाखिलं विश्वमीश्वर
तेजस्त्वं चापि तेजस्वी ज्ञानं ज्ञानी च तत्परः 4.18.
महदादिसृष्टिसूत्रं पञ्चतन्मात्रमेव च
सर्वशक्तीश्वरः सर्वः सर्वशक्त्याश्रयः सदा
अहोऽप्याकारहीनस्त्वं सर्वविग्रहवानपि
सरस्वती जडीभूता यत्स्तोत्रे यन्निरूपणे
पार्वती कमला राधा सावित्री वेदसूरपि
वयं किं स्तवनं कुर्मः स्त्रियः प्राणेश्वरेश्वर
इति पेतुश्च ता विप्रपत्न्यस्तच्चरणाम्बुजे
विप्रपत्नीकृतं स्तोत्रं पूजाकाले च यः पठेत्
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा विप्रपन्त्यो मुदाऽन्विताः 4.18.
द्विजपत्न्य ऊचुः देहि स्वं दास्यमस्मभ्यं दृढां भक्तिं सुदुर्लभाम्